ไปทำไร่ชนบทหรือ? นายทหารใหญ่พาไปอยู่ค่ายด้วย

ตอนที่ 34 จูบแรก

7 นาที· 1.5K คำ

ตื่นขึ้นมาในตอนเช้า

เย่อวี้จูรู้สึกว่าวันนี้น่าจะหนาวกว่าเมื่อวานอีกนิด

นิสัยที่ติดมาจากแต่ก่อนคือ พออากาศหนาวก็ต้องรีบใส่เสื้อเพิ่มทันที

เธอหยิบเสื้อกันหนาวผ้าแคชเมียร์มาสวมไว้ข้างใน

ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เธอก็เปิดประตูแล้ววิ่งตึงตังไปยังห้องครัวฝั่งตรงข้าม

จี้เหยียนกำลังต้มโจ๊ก พอได้ยินเสียงฝีเท้าของเธอ เขาก็รีบหันมา “ตื่นแล้วเหรอ”

“อื้อ!”

เย่อวี้จูเดินเข้ามาเห็นเขา “อาเหยียน คุณไม่หนาวเหรอ”

จี้เหยียนสวมเพียงเสื้อเชิ้ตบาง ๆ พับแขนเสื้อขึ้น ขะมักเขม้นอยู่หน้าเตา

เขาส่ายหน้า “ผมเป็นคนขี้ร้อน ไม่หนาวหรอก”

“ฉันมีเสื้อไหมพรมอยู่ ถ้าหนาวก็อย่าลืมบอกฉันนะ” เย่อวี้จูเอ่ยกำชับเสียงนุ่ม

ในห้องชุดขนาดใหญ่ยังมีเสื้อผ้าของพ่อบุญธรรมที่เสียไปแล้ว เสื้อที่เขาเคยใส่ เธอเก็บแยกออกมาเรียบร้อย

ยังมีเสื้อผ้าอีกหลายตัวที่ไม่เคยใส่ ทั้งเสื้อไหมพรม เสื้อขนสัตว์ และเสื้อขนเป็ด

มุมปากของจี้เหยียนยกขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ “รู้แล้วครับ”

“หิวหรือยัง”

เย่อวี้จูเดินมายืนข้างเขาหน้าเตา “หิวนิดหน่อย เมื่อคืนฉันกินอิ่มมากเลย”

เมื่อคืนตอนกินข้าว เธอเอาแต่คุยกับลี่ลี่และพี่หงอิง

กับข้าวในชามล้วนเป็นของที่จี้เหยียนคีบให้ เธอกินไปเกือบหมด

สุดท้ายเหลืออยู่นิดหน่อย เขาก็กินต่อจนหมด ไม่ให้เสียของ

“ใกล้กินได้แล้ว”

จี้เหยียนลูบแก้มเล็ก ๆ ของเธอ ก่อนตักโจ๊กจากหม้อออกมา

ตอนตื่นเช้ามาเห็นประตูห้องของเธอยังปิดอยู่ เขาจึงไปตักน้ำเติมโอ่งในครัวจนเต็มก่อน แล้วค่อยทำอาหารเช้า

มีไข่ตุ๋นชามใหญ่ โจ๊กข้าวฟ่าง และผักดองหนึ่งถ้วย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป