ไปทำไร่ชนบทหรือ? นายทหารใหญ่พาไปอยู่ค่ายด้วย

ตอนที่ 7 ลงชนบทไปทำนาหรือ? ถูกนายทหารใหญ่พาไปอยู่ประจำหน่วย

6 นาที· 1.5K คำ

พอพูดจบ ทุกคนก็พากันมองซ่งซิ่วฟางตั้งแต่หัวจรดเท้า

เสื้อผ้าของเธอซักจนสีซีด กางเกงก็ปะชุน แถมห่อผ้ายังขาดเป็นรู

มองอย่างไรก็ไม่เหมือนคนที่เป็นเพื่อนสนิทกับปัญญาชนเย่เลยสักนิด

บางทีปัญญาชนหลี่อาจพูดถูกก็ได้!

เย่อวี้จูเหลือบมองหลี่เจี้ยนหัว ก่อนยกนิ้วโป้งให้เขาในใจเงียบ ๆ

พี่ชาย ในที่สุดนายก็พูดอะไรที่มีประโยชน์ออกมาสักที!

สายตาดูแคลนของทุกคนทำให้ซ่งซิ่วฟางรู้สึกราวกับมีหนามทิ่มแทงแผ่นหลัง เธอกำชายเสื้อที่ซีดจางไว้แน่น

เกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ทำไมเย่อวี้จูถึงไม่ช่วยพูดแทนเธอแล้วล่ะ?

เมื่อเดือนกว่า ๆ ก่อน เธอยังหลอกให้เย่อวี้จูลงชนบทมาด้วยกันได้อยู่เลย!

เมื่อห้าวันก่อน ทั้งคู่ยังพูดกันอยู่เลยว่าพอลงชนบทแล้วจะคอยช่วยเหลือกัน!

แล้วตอนนี้ทำไมถึงเปลี่ยนไปล่ะ?

เธอก็ไม่ได้คิดจะใช้เงินกับคูปอง รวมถึงของกินของใช้ของเย่อวี้จูจนหมดเสียหน่อย แค่หยิบมาใช้ส่วนหนึ่ง แล้วแบ่งส่งกลับไปให้ทางบ้านบ้างเท่านั้นเอง

ของแค่นี้สำหรับตระกูลเย่แล้วไม่นับเป็นอะไรเลยด้วยซ้ำ!

ทำไมถึงขี้เหนียวขนาดนี้นะ!

“เอะอะอะไรกัน! นั่งให้เรียบร้อย รถกำลังจะออกแล้ว!”

เจ้าหน้าที่ที่มารับพวกเขาเดินเข้ามาจากด้านหลัง น้ำเสียงไม่ค่อยพอใจนัก

ปัญญาชนกลุ่มนี้ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำจริง ๆ ยังไปไม่ถึงก็เอาแต่ทะเลาะกันจ้อกแจ้ก!

พอลงชนบทไปแล้ว ได้ใช้แรงงานสักเดือนสองเดือนก็จะรู้เองว่าลำบากแค่ไหน!

ในรถเงียบลงทันที

ซ่งซิ่วฟางเองก็หาที่นั่งใกล้ ๆ ลงนั่ง

คนที่นั่งข้างเธอกอดห่อผ้าของตัวเองไว้แน่น แถมยังขยับหนีไปไกล ราวกับกลัวว่าเธอจะเข้ามาเกาะติด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป