ไปทำไร่ชนบทหรือ? นายทหารใหญ่พาไปอยู่ค่ายด้วย

ตอนที่ 8 ลงชนบทไปทำนา? ถูกนายทหารใหญ่พาไปอยู่กองทัพ

6 นาที· 1.4K คำ

ซ่งซิ่วฟางมองรถเทียมลาแล้วคิดในใจว่า มีรถเทียมลาแท้ ๆ แต่ไม่ให้พวกเธอนั่ง ยังจะให้เดินอีก สมองมีปัญหาหรือไง

เธอมองคนข้างหน้า เห็นว่าทุกคนต่างเงียบกันหมด

หลังจากเจอเรื่องบนรถมา เธอก็รู้ว่าตอนนี้ถ้าเปิดปากพูดคงไม่ได้เรื่องดีแน่

เธอคิดว่าถ้ามีใครสักคนเริ่มพูดก่อนก็คงดี เธอจะได้เดินตามไปเก็บผลประโยชน์ทีหลัง

โจวหม่านชางเดินไปพลางสังเกตกลุ่มหนุ่มสาวปัญญาชนลงชนบทเหล่านี้ไปพลาง

เขาพบว่าถึงพวกเขาจะเดินกันอย่างยากลำบาก แต่ก็ยังอดทนเดินต่อ

โดยเฉพาะสาวน้อยคนนั้นที่มีใบหน้าขาวผ่องและหน้าตาสวยมาก

ดูยังไงก็เป็นเด็กที่ถูกครอบครัวตามใจจนโต

เขาคิดว่าเธอคงทนไม่ไหวในไม่ช้า แล้วร้องขอนั่งรถ

ไม่คิดเลยว่าเธอจะเดินเก่งขนาดนี้ ในใจจึงรู้สึกดีกับเย่อวี้จูขึ้นไม่น้อย

เขาหยิบนาฬิกาพกเรือนสวยที่แขวนอยู่หน้าอกออกมาดู ก่อนจะเก็บกลับเข้าอกอย่างระมัดระวัง

“หยุด”

โจวหงเหว่ยหยุดรถเทียมลาแล้วมองเขา “พ่อ มีอะไรเหรอ?”

เย่อวี้จูกับคนอื่น ๆ ต่างก็มองเขาเช่นกัน

โจวหม่านชางเหน็บถุงกล้องยาสูบไว้ตรงเอวด้านหลัง ใบหน้าคล้ำดำไร้สีหน้า “เดินต่อไปแบบนี้ฟ้าก็มืดพอดี ให้ผู้หญิงขึ้นรถไปนั่ง ส่วนผู้ชายเดินตามมา เดินให้เร็วหน่อย”

สิ้นเสียง ซ่งซิ่วฟางก็พุ่งไปถึงหน้ารถเทียมลาในพริบตา แล้วรีบปีนขึ้นไปทันที

เธอกลัวว่าจะไม่มีที่นั่ง

โจวหม่านชางขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วหันไปมองเย่อวี้จูกับหยางลี่ลี่ “พวกเธอสองคนก็ขึ้นไปด้วย”

เย่อวี้จูพยักหน้าให้โจวหม่านชาง “ขอบคุณค่ะ ลุงหัวหน้าหน่วย”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป