เหรียญทองคงเหลือ 91.9;
คลังสกิล: สกิลระดับ S สายฟ้าร้องไห้, ระดับ B รีเซ็ตค่าโรงงาน, ระดับ D ล้างทุกสิ่ง, ระดับ D ลูกไฟ;
คลังไอเทม: ไอเทมเอ็นพีซีจดหมายมือเขียนของเด็กสาว, เขตแดนสัมบูรณ์ระดับ A, ไม่สามารถตกเป็นเป้าหมายได้ระดับ C, ช่วงเวลาของหนึ่งบทเพลงระดับ B
เสิ่นเวยไม่รู้ว่าไอเทมกับสกิลของคนอื่นเป็นอย่างไร แต่เธอรู้สึกว่าของในคลังตัวเองยังต้องเพิ่มอีก สกิลกับไอเทมยิ่งมีมากก็ยิ่งดี ส่วนเหรียญทองที่เก็บไว้ก็เป็นแค่ตัวเลขเท่านั้น ต้องเปลี่ยนมันให้เป็นทรัพยากรจึงจะเพิ่มความแข็งแกร่งได้
เสิ่นเวยเปิดร้านค้าอีกครั้ง
สินค้ายังเหมือนเมื่อวาน ไม่รู้ว่าจะรีเฟรชทุก 24 ชั่วโมงหรือเปล่า เธอไล่ดูสินค้าทุกรายการอีกครั้ง แต่ยังไม่พบไอเทมใหม่ ทว่าเธอกลับเจออุปกรณ์ชิ้นหนึ่งที่น่าสนใจมาก
【นาฬิกาข้อมือโมโม่ระดับ S
นาฬิกาข้อมือที่มีเอกลักษณ์ของดาวน้ำเงิน ระบบเองก็บางครั้งแยกไม่ออกว่าบนเครือข่ายของดาวน้ำเงินมีโมโม่อยู่มากมายแค่ไหน
เงื่อนไขการสวมใส่: สติปัญญาไม่น้อยกว่า 8
เอฟเฟกต์อุปกรณ์: อะไรนะ เธอก็เป็นโมโม่เหมือนกันเหรอ?! อย่าหวังว่าจะมีใครรู้ความลับของโมโม่! โปรดจำไว้ว่า ฉันหมายถึงห้ามใครรู้เด็ดขาด】
คำอธิบายชวนงงมาก ไม่มีค่าสถานะเพิ่ม ไม่มีรายละเอียดชัดเจน แถมเงื่อนไขยังพอดีกับค่าสติปัญญาของเธอเป๊ะ เสิ่นเวยมั่นใจว่านี่แหละคืออุปกรณ์ที่เธอตามหามาตลอด
สายนาฬิกาเป็นสีเงิน หน้าปัดเป็นภาพการ์ตูนที่เรียงต่อกันจากโมเสกสีชมพู ส่วนเข็มนาฬิกาเป็นรูปหัวใจสีเงิน หน้าตาน่ารักไม่แพ้ราคาเลย
นาฬิกาเรือนนี้ราคา 10 เหรียญทอง เสิ่นเวยกัดฟันซื้อมา
เมื่อสวมใส่นาฬิกาไว้ในช่องอุปกรณ์ของระบบ นาฬิกาก็ปรากฏขึ้นบนข้อมือของเสิ่นเวยจากความว่างเปล่า สายนาฬิกาหดสั้นลงเองจนพอดีกับข้อมือ
“แม่ ดูสิ สวยไหม ตั้ง 10 หยวนแน่ะ” เสิ่นเวยทำท่าแกว่งแขนเลียนแบบหรูผิง แล้วเล่าคำอธิบายของนาฬิกาให้เสิ่นฟางฟังท่ามกลางเสียงหัวเราะของแม่