หลังจัดเตรียมห้องปลอดภัยของตัวเองเรียบร้อย เสิ่นเวยก็ผ่อนคลายลงได้เสียที
หลายชั่วโมงที่ต้องขบคิดอย่างหนักในชีวิตจริง บวกกับสองวันที่ตึงเครียดสุดขีดในดันเจี้ยน ทำให้เธอเหนื่อยล้าจนแทบหมดแรง โชคดีที่ร่างกายแข็งแกร่งขึ้น เธอจึงฝืนประคองสติไปอาบน้ำ เปลี่ยนเป็นชุดอยู่บ้านเนื้อนุ่ม แล้วล้มตัวลงนอน
เธอเปิดเว็บบอร์ดเกมอีกครั้งเพื่อรวบรวมข้อมูล แล้วมีโพสต์หนึ่งสะดุดตาเข้า
【ทุกคนลองสังเกตสิ่งของที่ใช้เป็นประจำรอบตัว หรือสิ่งของที่เราทุ่มเทความรู้สึก เวลา และการดูแลเอาใจใส่ให้ เมื่อเกมขยายตัว สิ่งของในชีวิตจริงเหล่านี้อาจกลายพันธุ์เป็นไอเทมในเกมได้】
ความคิดเห็นด้านล่างสลับไปมาระหว่าง 【ขอบคุณเจ้าของโพสต์ ขอให้ร่ำรวยแล้วอย่าลืมกัน】 กับ 【อ่านนิยายมากไปหรือเปล่า จินตนาการบรรเจิดจริง ๆ】
จิตสำนึกของเสิ่นเวยจมเข้าสู่พื้นที่ระบบ ตัวอย่างผีเสื้อเทพธิดาแสงสว่างในช่องเก็บของดูราวกับยังมีชีวิตอยู่ ทั้งงดงาม เงียบสงบ และเปี่ยมด้วยความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ
ถ้ามีสิ่งของสักชิ้นอยู่ใกล้มือที่อาจกลายพันธุ์เป็นไอเทมได้ ตัวอย่างผีเสื้อนี้ก็ต้องนับเป็นหนึ่งในนั้นแน่นอน
เสิ่นเวยออกจากหน้าต่างเกม พอขยับความคิด มีดสั้นเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมืออย่างไร้ที่มา
อาวุธระดับเอสเอส: เขาทองคำแห่งแพะ — เทพธิดาแห่งโชคจะไม่โปรดปรานมดปลวกธรรมดา เมื่อเจ้าหยิบอาวุธขึ้นมา นางหวังว่าเจ้าจะมีความมุ่งมั่นที่จะมุ่งหน้าสู่อิสรภาพ
คำบรรยายเรียบง่าย ไม่มีค่าสถานะหรือโบนัสคุณสมบัติ ตั้งแต่วินาทีที่พรสวรรค์ตื่นขึ้น มีดสั้นสีทองอ่อนรูปเขาแพะเล่มนี้ก็ปรากฏขึ้นในช่องอาวุธของแถบอุปกรณ์อย่างไร้ที่มา และอยู่ในสถานะผูกมัด
เสิ่นเวยไม่เคยเรียนวิธีใช้มีดสั้นมาก่อน เธอเพียงลูบคลำมีดสั้นที่ดูเหมือนจะเป็นอาวุธคู่กายของตัวเอง พร้อมใช้นิ้วไล้ไปตามลวดลายสลักทุกเส้น