“ฉันยังมีข้าวถุงหนึ่ง ขนาด 5 กิโลกรัม ถ้าคุณอยากได้ ฉันแบ่งขายให้ครึ่งถุงก็ได้! แต่ต้องจ่าย 100 หยวนนะ!”
ตอนนั้นเอง ข้อความหนึ่งก็เด้งขึ้นมาในกลุ่มแชต เจ้าของห้องคนหนึ่งที่อยู่ชั้น 23 บอกว่ายินดีขายข้าวให้ฉินจง แต่ราคากลับพุ่งขึ้นหลายเท่าตัว!
“พี่ชาย แบบนี้ก็เกินไปหน่อยนะ แค่ข้าว 5 จินเอง ยังจะขายตั้ง 100 หยวน นี่มันฉวยโอกาสปล้นกันชัด ๆ!”
“ใช่เลย ข้าว 5 จินขาย 100 หยวน ทำไมไม่ไปปล้นเอาเลยล่ะ ราคานี้เกินไปแล้วมั้ง?”
“พ่อค้าหน้าเลือด แกกำลังปั่นราคาชัด ๆ ฉวยโอกาสหากินกับภัยพิบัติ สักวันต้องได้รับผลกรรม...”
“........”
ต้องรู้ก่อนว่าตอนนี้ข้าวราคาจินละแค่ 2-3 หยวนเท่านั้น ข้าว 5 กิโลกรัมแบ่งครึ่งก็เท่ากับ 5 จิน ถ้าขาย 100 หยวน ก็หมายความว่าข้าวจินละ 20 หยวน!
ราคาแพงขึ้นเกือบสิบเท่า นี่มันฉวยโอกาสปล้นกันชัด ๆ!
หลายคนในกลุ่มเจ้าของห้องจึงออกมาแสดงความเห็นอย่างตรงไปตรงมา พร้อมตำหนิเจ้าของห้องชั้น 23 กันอย่างหนัก!
จางฮ่าว เจ้าของห้องชั้น 23 ได้ยินคนในตึกพากันรุมประณาม ใบหน้าก็พลันคล้ำเขียวด้วยความโกรธ!
“เหลวไหล ข้าว 5 จิน 100 หยวนแพงตรงไหน? 100 หยวนแพงตรงไหน? นี่มันเวลาไหนแล้ว? ก็เพราะบ้านฉันมีข้าวเยอะ ฉันถึงยอมเอาออกมาขายบ้าง ถ้าเป็นคนอื่น ใครจะยอมขายกัน? น่ารำคาญจริง ๆ พวกกินหัวไชเท้าแล้วยังสอดรู้เรื่องชาวบ้าน ไอ้พวกบ้าเอ๊ย”
เขาคว้าหนังสือที่วางเกะกะบนโต๊ะขว้างออกไป ก่อนจะด่ากราดด้วยความโมโห!