เริ่มต้นในคุกหลวง: จากนักโทษประหารสู่ปราชญ์อักษรแห่งวิถีขงจื๊อ

ตอนที่ 37 ปัญหาหนักอก

8 นาที· 1.9K คำ

ฉวยเปลือกนอกว่าเป็นผู้ผดุงคุณธรรม แท้จริงกลับทำเรื่องฆ่าคนชิงทรัพย์!

ทั้งยังรับผู้ลี้ภัยเข้าพวกอีก มีจุดประสงค์อันใดกันแน่?

มิน่าเล่าจึงมีผู้ประสบภัยหนีตายอยู่เสมอ แต่คนที่หนีออกไปได้จริงกลับมีน้อยยิ่ง ที่แท้ก็ถูกพรรคอาภรณ์สนิมรับตัวไว้ ทั้งยังก่อร่างเป็นองค์กรอันแน่นหนา

นอกจากภัยธรรมชาติ ยังมีภัยจากน้ำมือมนุษย์อีก มิน่าเล่าสถานการณ์ภัยพิบัติจึงไม่บรรเทาลง ที่แท้ไม่ใช่เพราะจัดการไม่ดี แต่เป็นเพราะไม่คิดจัดการ ปล่อยให้ทุกอย่างดำเนินไปตามยถากรรม

แล้วจุดประสงค์ที่แท้จริงของพวกเขาคืออะไร?

ผู้บงการเบื้องหลังเป็นใคร?

ไป๋ฉง นายอำเภอหง และหงเหอ เจ้าหน้าที่ใหญ่แห่งเมืองหงโจว ต่างมีบทบาทเช่นไรในเรื่องนี้?

เสิ่นเยี่ยนนึกถึงองค์กรเอ็กซ์เจที่ฉวยโอกาสผงาดขึ้นในยามทุพภิกขภัย ซึ่งมีบันทึกไว้ในโลกชาติก่อน ทันใดนั้นเหงื่อเย็นก็ผุดพรายเต็มหน้าผาก

“เรื่องราวร้ายแรงแล้ว” เมิ่งเชียนกระโดดข้ามมาจากรถอีกคัน สีหน้าเคร่งขรึมดุจสายน้ำ

ความคิดของศิษย์วิถีหรูนั้นเฉียบคมเป็นพิเศษในเรื่องนี้ สิ่งที่เสิ่นเยี่ยนนึกถึง เขาก็นึกถึงเช่นกัน

ส่วนสือเฟยเสียกลับงุนงงอยู่บ้าง

นี่เกิดอะไรขึ้นอีก?

ถึงกับต้องเคร่งเครียดเพียงนี้เชียวหรือ?

“ต้องสืบให้กระจ่างโดยเร็ว มิฉะนั้นหากปล่อยให้สถานการณ์ลุกลาม สุดท้ายจะก่อเกิดจลาจลในหมู่ราษฎร หากหงโจวเกิดความปั่นป่วน ย่อมกระทบไปทั่วเต้าเตี้ยงเป่ย และเมื่อเต้าเตี้ยงเป่ยไม่มั่นคง ด่านชายแดนก็จะสั่นคลอน กองอินทรีเหินย่อมเคลื่อนไหว ผลที่ตามมาเป็นลูกโซ่ ราชวงศ์จิ้งทั้งราชวงศ์ต้องแบกรับ” เมิ่งเชียนกล่าวเสียงเบาข้างหู

เสียงนั้นแผ่วเบามาก ต่อให้พูดดังขึ้น สารถีก็ฟังไม่เข้าใจ ทว่าหากจดจำได้สักหนึ่งหรือสองประโยค แล้วนำไปกล่าวถึงยามสนทนา เมื่อเข้าหูผู้อื่น เกรงว่าจะเกิดเรื่องยุ่งยากตามมา

ความคิดแรกของเสิ่นเยี่ยนคือกราบทูล

แม้ตำแหน่งจะเป็นเพียงนายอำเภอ แต่ถึงอย่างไรก็ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งจากฝ่าบาท อีกทั้งยังมีฐานะเป็นเจ้ามรรคาอักษร เรื่องใหญ่ถึงเพียงนี้ย่อมสามารถข้ามหงเหอ ทูลตรงต่อเบื้องพระพักตร์ได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป