ฉันเป็นสาวเพ้อฝันเรื่องบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปในเกมสยองขวัญ!

ตอนที่ 14 เจ้านายในเล้าไก่

6 นาที· 1.3K คำ

มือข้างหนึ่งที่เย็นเล็กน้อยลูบผ่านแก้มของเธอเบา ๆ ชวนให้รู้สึกคันยุบยิบ

ลมหายใจเฉียดผ่านขอบใบหูส่วนที่ไวต่อสัมผัสที่สุด ราวกับขนนกปลิวผ่าน ปลายเสียงของทุกคำถูกจงใจขัดเกลาให้แผ่วพร่าอย่างนุ่มนวล คล้ายเสียงแหบต่ำที่เคลือบด้วยน้ำผึ้ง

«คนสวย ช่วยดูระฆังนี่ให้หน่อยสิ ว่าฉันใส่ถูกหรือเปล่า?»

จิ่วซานซานรู้สึกเหมือนตัวเองเกือบหัวใจวาย

เธอหันกลับไป เสียงระฆังกรุ๊งกริ๊งเฉียดผ่านไหล่

สายตากวาดมองมือของมันอยู่รอบหนึ่ง แต่ไม่เห็นระฆัง จึงเลื่อนขึ้นไปด้วยความสงสัย ก่อนจะหยุดลงที่กระดูกไหปลาร้า

จิ่วซานซาน «...»

ใครใช้ให้เอาระฆังไปผูกไว้กับไม้กางเขนล่ะ!

บาปแล้ว บาปแล้ว บาปแล้ว ฉันไม่ได้เป็นคนให้มันใส่นะ ไม่ว่าอะไรก็ช่าง ขอแค่อย่าให้กระทบโชคลาภของเธอก็พอ

«ฉันชอบของขวัญชิ้นนี้มากเลยนะ เพื่อเป็นการขอบคุณ...»

ลมหายใจของมันโอบล้อมจิ่วซานซานในพริบตา แล้วจุ๊บลงบนแก้มของเธอ

«ว้าย ๆ ๆ ๆ เชี่ย! ฉันไม่ได้ชอบผู้หญิงนะ อย่ามาทำแบบนี้สิ!!»

แม่ชีหัวเราะพรืด ปลายนิ้วอ่อนโยนไล้ผ่านแก้มของเธอ

«คิดอะไรอยู่ล่ะ นี่เป็นแค่เครื่องหมายอย่างหนึ่ง พวกเอ็นพีซีที่ฉันรู้จัก พอเห็นเครื่องหมายนี้แล้ว ถ้ามีเรื่องอะไรพวกมันก็จะเต็มใจช่วยเธอเอง~»

«โอ้โห ตกใจหมดเลย ฉันนึกว่าตัวเองจะเสียความบริสุทธิ์ตอนแก่เสียแล้ว»

จิ่วซานซานตบอก ปลอบหัวใจที่ยังเต้นระรัวด้วยความตกใจ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป