ใกล้กว่านี้... จะคุมใจไม่อยู่

ตอนที่ 9 รอเธอที่ชั้นล่าง

6 นาที· 1.4K คำ

เมิ่งถังเห็นเว่ยชวน ดวงตาโค้งเป็นจันทร์เสี้ยว

วันนี้นัดเลี้ยงข้าวเขาไว้ เขาคงจะกำลังกลับหอพักไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ผ่านมาพอดี

เมิ่งถังเห็นเขาไม่สนใจไอ้ขี้งกหวังเจวี๋ย เดินตรงมาหาเธอ

“มือเป็นไงบ้าง” เว่ยชวนถาม

เมิ่งถังยิ้ม “ดีขึ้นเยอะแล้ว พรุ่งนี้ตัดไหม”

ทั้งสองคนสนิทกันอย่างเห็นได้ชัด หวังเจวี๋ยถากถาง “เฮอะ” แล้วชี้นิ้วใส่เมิ่งถัง “มาหาฉันเมื่อวันศุกร์ที่แล้ว ก็เพราะผู้หญิงคนนี้เรอะ”

เว่ยชวนหันกลับ มองเขาจากที่สูงกว่า “ถ้าป่านนี้มือเธอไม่เจ็บอยู่ จะมีปัญญาให้แกหยามได้รึไง ยังไงซะก็ฉันสอนเอง”

หวังเจวี๋ยหลุด “ฮะ” “แกสอนออกมาได้แค่นี้เนี่ยนะ”

“ฉันสอนให้เธอสอบผ่านก็ถือว่าสำเร็จแล้ว ฉันร้อยเปอร์เซ็นต์มั่นใจว่าเธอสอบผ่าน” เว่ยชวนหัวเราะเย็นชา “แล้วแกน่ะ ผู้ชายตัวโต งอแงหาเรื่องผู้หญิง พูดออกไป ศักดิ์ศรีคณะพลศึกษาคงถูกแกทำพังย่อยยับแล้วมั้ง”

“เว่ยชวน” หวังเจวี๋ยโกรธจัด “แกไม่ไปซ้อม มาที่นี่ทำไม”

“โค้ชยังไม่ว่า อย่างแกมีสิทธิ์อะไร” เว่ยชวนเบนสายตา จับข้อมือเมิ่งถัง “มือเธอเจ็บ ฉันเป็นคนพาไปโรงพยาบาลเอง แผลตัดเฉียงยาวสี่จุดห้าเซน นี่เนื้อหนังพลิกออกมาเลยนะ เลือดนองพื้น แกทำเป็นกร่างอะไร”

หวังเจวี๋ยขมวดคิ้วมองเว่ยชวน “เตือนไว้ว่าอย่าเสือกเรื่องคนอื่น”

“นี่ฉันจะเสือก” เว่ยชวนไม่โกรธแต่กลับหัวเราะ “ถือดีว่าเหนือกว่าพวกฉันปีเดียวมาแผลงฤทธิ์หมา ใครมันจะง้อให้ ถึงอยู่บ้านฉันก็เป็นที่รักให้คนเอาอกเอาใจ”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป