ใกล้กว่านี้... จะคุมใจไม่อยู่

ตอนที่ 37 ใกล้กว่านี้...ก็เสียการควบคุมแล้ว

6 นาที· 1.5K คำ

วันชิงชนะเลิศ มหาวิทยาลัย G เป็นเจ้าบ้าน เว่ยชวนและพวกยิ่งต้องการให้เพื่อนร่วมสถาบันมาให้กำลังใจ

หลายคนไม่ได้ไปดูสองนัดแรก รอแค่นัดชิงฯ

งานเสร็จแล้ว เว่ยชวนก็ชวนแล้ว เพื่อนร่วมห้องก็จะไปเชียร์ถึงที่ เมิ่งถังไม่มีเหตุผลจะปฏิเสธ เธอบอกเซี่ยหลิงอินว่างานเสร็จแล้ว

“ดีเลย การแข่งขันเริ่มสองทุ่มครึ่ง ตอนแรกฉันว่าจะบอกว่า ถ้ายังไม่เสร็จจะใช้เวลาตอนกลางวันจัดการ”

“……เริ่มตอนค่ำ?”

เมิ่งถังไม่รู้จริง ๆ ตอนเว่ยชวนชวนดูนัดชิงฯ เธอนึกว่าเป็นรอบบ่าย

เซี่ยหลิงอินอธิบายให้ฟัง “ช่วงค่ำเป็นเวลาไพรม์ไทม์ ถ่ายทอดสดตอนนี้ดึงดูดคนดูได้มากกว่า เพิ่มการมองเห็น”

ที่แท้ก็เป็นแบบนี้

บ่ายวันรุ่งขึ้น เมิ่งถังกับเพื่อนร่วมห้องกินข้าวที่มหา’ลัยเสร็จก็ออกเดินทางไป มหาวิทยาลัย G

สวีเฮ่อชิงกับพวกไปถึงก่อนแล้ว ได้ยินว่าทำป้ายเชียร์ให้เว่ยชวน

พูดตามตรง เมิ่งถังสงสัยมาก

แต่เธอนึกว่าเป็นแค่ประโยคสั้น ๆ ให้กำลังใจ

พอก้าวเข้าสนามกีฬา มหาวิทยาลัย G เห็นข้อความ “เว่ยชวน เธอคือสายฟ้า เธอคือแสงสว่าง เธอคือตำนานเพียงหนึ่งเดียว” ก็กลั้นไม่อยู่ เกาะไหล่เซี่ยหลิงอินหัวเราะอยู่นานทีเดียว

เซี่ยหลิงอินยักไหล่ “ก็แค่เนื้อเพลงท่อนเดียว ตลกขนาดนั้น?”

เมิ่งถังกว่าจะหยุดหัวเราะได้ก็บอกเธอว่า “ฉันรู้สึกว่าอีกสามคนจะกระโดดขึ้นมาร้องเพลงนี้ให้เว่ยชวนฟังในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า”

เซี่ยหลิงอินก็ถูกทำให้หัวเราะ “เดี๋ยวเว่ยชวนออกมา สงสัยอยากจะมุดหนีลงซอกไหนสักซอก”

เมิ่งถังคิดว่า นิสัยของเว่ยชวนคงไม่อาย ต้องเผชิญหน้าแล้วโบกมือสองสามที ถ้าไม่ลำพองก็ถือว่าเขาสงบเสงี่ยมแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป