ใกล้กว่านี้... จะคุมใจไม่อยู่

ตอนที่ 39 เข้ามาใกล้กว่าอีกนิดก็จะคุมตัวเองไม่อยู่

7 นาที· 1.6K คำ

กลับมาถึงพิพิธภัณฑ์ตอนเกือบบ่ายสอง เว่ยชวนตามหลังเมิ่งถังมา เป็นลูกมือแบกตุ๊กตาถุงใหญ่

เมิ่งถังเล่าเรื่องจะเอาตุ๊กตาไปแจกเด็ก ๆ ให้เจ้าหน้าที่ฝ่ายวางแผนฟัง อีกฝ่ายยินดีเห็นด้วยทันที เว่ยชวนเลยถูกแปะป้ายคนดีไปหนึ่งดอก

เขาก็เลยถือวิสาสะอยู่ต่อ แต่งตั้งตัวเองเป็นผู้ช่วยของเมิ่งถัง

ตุ๊กตาวางไว้ตรงมุมห้อง เด็ก ๆ เดินเข้ามาไม่ทันเห็น เว่ยชวนบอกว่าเก็บไว้เป็นเซอร์ไพรส์เล็ก ๆ ก็ได้

จัดการเด็ก ๆ เรียบร้อยแล้ว เมิ่งถังก็ยกแผ่นไม้ขึ้นมาหนึ่งแผ่น เอ่ยเสียงใสว่า

“นี่คือแผ่นไม้ลินเดนค่ะ ทางพิพิธภัณฑ์เตรียมไว้ให้ ดูขนาดกับความหนาแล้วเหมาะเอามาแกะเป็นที่คั่นหนังสือดีมั้ยคะ”

“ดีจ้าาา” เด็ก ๆ ลากเสียงยาว

“คุณครูจะแกะอะไรเหรอครับ”

เมิ่งถังยิ้มหวาน “พวกหนูชอบลายอะไรกันล่ะ”

“ไดโนเสาร์”

“ใบโคลเวอร์”

“แม่หนู”

“นาจา”

“ไม่เอา เอาอ๋าวปิ่ง”

“เอาพ่ออ๋าวปิ่ง”

“...”

เมิ่งถังทั้งขำทั้งปวดหัว ดูหนังเรื่องนี้มาก็ไม่เสียเปล่า

พวกจอมป่วนทั้งนั้น เว่ยชวนทำหน้าเคร่งแสร้งกระแอมเสียงดังสองที “อย่าส่งเสียงดัง”

อย่าได้พูดเชียว หมอนี่ตัวสูงยักษ์ยืนขวางอยู่ตรงนั้น ก็ใช้ได้ดีไม่เบา

เห็นเด็ก ๆ โดน“ขู่”จนเงียบกริบ เมิ่งถังก็ยกยิ้มมุมปาก

“แกะปลาคาร์ปดีกว่านะ” เมิ่งถังมองเด็ก ๆ “ปลาคาร์ปเล่นน้ำ”

เด็ก ๆ ได้ยิน ก็ลงมติถกเถียงเรื่องหุ่นของปลาคาร์ปอีก แต่คราวนี้เสียงเป็นเอกฉันท์ ต้องอ้วน ๆ เท่านั้น

เมิ่งถังรับคำแล้วเริ่มลงมือสลักไปตามแนวเสี้ยนไม้ พลางอธิบายให้เด็ก ๆ ฟังไปด้วยเป็นระยะ

ร่างเส้นปั้นรูป เว่ยชวนก็จดจ่อดูอย่างจริงจังไม่แพ้กัน

มาถึงตอนแกะตา มีเด็กน้อยคนหนึ่งถามยืดยาว เมิ่งถังก็ใจเย็นอธิบายให้ฟัง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป