ใกล้เที่ยง ฉินอวิ๋นก็ล้มเลิกความคิดที่จะหาเอ็นกวาง สุดท้ายเขาพบเถาวัลย์องุ่นป่าพันปีผืนหนึ่ง
“ไม่มีทางเลือกแล้ว ฉันคงต้องใช้เถาวัลย์ทำสายธนู นี่เป็นวิธีที่จำใจต้องใช้ สายธนูจากเถาวัลย์ที่บิดด้วยมือย่อมสู้สายธนูที่ทำจากเอ็นกวางหรือขนแผงคอหมูป่าไม่ได้ แม้แรงดึงจะพอใช้ แต่คุณสมบัติด้านอื่นก็ด้อยกว่ามาก”
ฉินอวิ๋นพูดกับกล้อง จากนั้นก็คว้ามีดหินตัดเถาวัลย์ แล้วลากไปวางบนแผ่นหินที่ค่อนข้างเรียบ เขาใช้ก้อนหินทุบเปลือกเถาวัลย์ให้แตก
“สตรีมเมอร์จะทำยังไงกับเถาวัลย์เส้นใหญ่ขนาดนั้น?”
“หรือว่าจะเอามาใช้ทั้งอย่างนั้นเลย? ไม่น่าใช่มั้ง?”
“คนข้างบนไม่รู้เรื่องเลยหรือไง ก็ต้องเอาเส้นใยด้านในของเถาวัลย์มาใช้สิ”
ฉินอวิ๋นเห็นแล้วก็หัวเราะ “พวกนายไม่รู้ก็ไม่แปลกหรอก ใครจะว่างไปศึกษาของแบบนี้กันล่ะ”
ผู้ชมที่ก่อนหน้านี้ยังไม่ค่อยพอใจ พอได้ยินก็รีบตอบกลับทันที “นั่นสิ ยังมาว่าคนอื่นไม่รู้เรื่องอีก คนเราไม่ได้เก่งไปหมดทุกอย่าง จะรู้ทุกเรื่องได้ยังไง”
“เหอะ... รู้เรื่องนิดหน่อยก็เอามาอวด ดูสตรีมเมอร์เป็นตัวอย่างหน่อยสิ”
ฉินอวิ๋นปลอบพวกเขาสองสามคำ แล้วพูดต่อ “เห็นเส้นสีขาวข้างในเถาวัลย์นี่ไหม นี่คือเส้นใยของมัน ฉันต้องฉีกให้เป็นเส้นเล็ก ๆ แล้วค่อยบิดรวมกัน ไม่ต้องใช้วิธีซับซ้อนอะไร เมื่อก่อนฉันพอมีความรู้เรื่องงานไม้ ใช้วิธีบิดเชือกป่านแบบงานไม้ก็ได้”
ระหว่างพูด เขาก็เริ่มดึงเส้นใย เส้นใยสีขาวเส้นเล็ก ๆ ถูกดึงแยกออกมากองไว้ข้าง ๆ ไม่นานก็เต็มพื้น
แม้เขาจะบอกว่าจะใช้วิธีบิดเชือกป่านแบบงานไม้ แต่ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ก็แค่ได้ยินผ่าน ๆ ไม่ได้เข้าใจหลักการเลย
“การบิดเชือกป่านแบบงานไม้มีหลายวิธี บางวิธีต้องใช้เครื่องมือ บางวิธีก็ไม่ต้อง ตอนนี้เราใช้วิธีง่ายที่สุดก็พอ เริ่มจากแบ่งเส้นใยสีขาวเป็นสองกลุ่ม มือหนึ่งกำปลายไว้ อีกมือใช้ฝ่ามือถูไปข้างหน้าบนหน้าแข้งเพื่อบิดให้แน่น แบบนี้... พอถูจนถึงปลายก็ปล่อยมือ ส่วนที่บิดแน่นจะพันเข้าด้วยกันเอง”
เพียงไม่กี่คำ เส้นใยที่เดิมกระจัดกระจายก็ถูกบิดเป็นเชือกเส้นเล็กอย่างรวดเร็ว แต่แค่นี้ยังไม่พอ เขาต้องบิดต่อไปจนกว่าจะขาดยาก
ไม่นาน สายธนูที่ได้มาตรฐานก็ทำเสร็จเรียบร้อย