ลู่เสวี่ยซีไม่รู้เรื่องเลยว่าห้องของตัวเองกำลังจะถูกเปลี่ยนเป็นห้องเล่นสำหรับสัตว์เลี้ยง
เมื่อตามพ่อลู่กับแม่ลู่กลับมาถึงบ้านที่ไม่ได้มาเนิ่นนาน เธอก็ไม่เหลืออะไรนอกจากความอึดอัดไปทั้งตัว
ถึงบ้านตระกูลลู่จะเป็นวิลล่า แต่ขนาดพื้นที่กับการตกแต่งก็ต่างจากตระกูลเจียงไม่ใช่เล่น ลู่เสวี่ยซีแค่มองผ่านตาก็รู้สึกอึดอัดคับแคบ
พอตามแม่ลู่ขึ้นชั้นบน เห็นห้องที่คนตระกูลลู่เตรียมไว้ให้ เธอก็แทบจะเขียวหน้า
ห้องที่แม่ลู่เตรียมให้ เห็นชัดเจนว่าจัดขึ้นอย่างเร่งรีบ สไตล์เรียบง่าย ของตกแต่งก็ดูไร้รสนิยม ออกจะฉูดฉาดเลอะเทอะ
และห้องนี้ ขนาดแค่ครึ่งเดียวของห้องเธอที่ตระกูลเจียงก็ยังไม่มี!
ห้องเล็กขนาดนี้ จะอยู่คนได้ยังไง?
ถึงในใจจะไม่พอใจสักแค่ไหน ลู่เสวี่ยซีก็ยังแสร้งทำเป็นเข้าใจแล้วรับปาก
แต่ระหว่างที่เธอกำลังจะให้พี่เลี้ยงเด็กช่วยจัดเก็บเสื้อผ้าข้าวของให้ เธอก็เห็นเงาร่างหนึ่งวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้ามา
คนที่มาคือลู่เสวี่ยฉิง ลูกสาวที่เกิดหลังจากเธอไปอยู่ตระกูลเจียง และถูกพ่อลู่แม่ลู่ทะนุถนอมราวกับเจ้าหญิงน้อยมาตลอด
ตอนนี้ เจ้าหญิงน้อยพอเห็นห้องของลู่เสวี่ยซี ก็ระเบิดอารมณ์ทันที
"พ่อ! แม่! ห้องนี้บอกว่าจะทำเป็นห้องเต้นให้หนูไม่ใช่เหรอ พูดจากันไม่รักษาคำพูดได้ยังไง!"
เมื่อได้ยิน ลู่เสวี่ยซีก็หน้าชาแข็งทันที
พ่อลู่กับแม่ลู่เองก็รีบเข้าไปปลอบลูกสาวคนเล็ก
"เสวี่ยฉิง เชื่อฟังนะ พี่สาวกลับมาอยู่บ้านเราแล้ว ห้องนี้ลูกยกให้พี่บ้างเถอะ แม่เลือกห้องชั้นล่างให้น้องแล้วนะ ใช้เป็นห้องเต้นใหม่"
"ไม่เอา! ห้องชั้นล่างนั่นแสงไม่ดีเท่านี้ วิวก็ไม่สวย! เอาห้องนี้!"