เจียงสวี่สวี่เริ่มต้นชีวิตในวิทยาลัยอย่างเป็นทางการ
นอกจากลู่หนานซิงแล้ว ถูซิงจู๋ก็ดันเริ่มเข้ามาป้วนเปี้ยนอยู่กับพวกเธอด้วยอย่างไม่เข้าใจสาเหตุ เช่นตอนนี้เป็นต้น
คาบเช้าเพิ่งจบลง ถูซิงจู๋ก็ถือถุงอาหารเดลิเวอรีสองใบใหญ่เดินเข้ามาอย่างลุกลี้ลุกลน ท่ามกลางสายตาอาฆาตของพ่อครัวประจำโรงอาหาร เขาเดินแจกอาหารเดลิเวอรีให้กับนักศึกษาใหม่สองสามคนที่รออยู่ในโรงอาหารตามปกติ พร้อมเก็บเงิน
จัดการทุกคนเรียบร้อยแล้ว เขาถึงเดินถือถุงอาหารที่แฟบลงไปกว่าครึ่งเข้ามาหาสองสาว
อาหารเช้าสามชุด วางเรียงทีละชุด
"กินตอนร้อนๆ นะ ส่วนนี้บ้านเธอสั่งเพิ่มให้โดยเฉพาะ"
ถูซิงจู๋พูดพลางเลื่อนกล่องข้าวเฉพาะกิจไปข้างหน้าเจียงสวี่สวี่
เจียงสวี่สวี่เปิดกล่องข้าว ก็เห็นเส้นก๋วยเตี๋ยวชามหนึ่งราดด้วยอาหารทะเลหลากชนิดเต็มๆ ด้านบน
"ว้าว..."
ลู่หนานซิงกับถูซิงจู๋เห็นอาหารทะเลที่ราดเต็มครึ่งชามขนาดนั้น ต่างก็กลืนน้ำลายดังเอื๊อก
อาหารเดลิเวอรีของถูซิงจู๋สั่งมาจากใต้เขา
เพราะว่าถนนสายอาหารยังสร้างไม่เสร็จ เจียงหวยกังวลว่าเจียงสวี่สวี่จะกินอะไรไม่อร่อยในช่วงนี้ จึงสั่งรถขายอาหารสิบคันให้มาประจำที่ใต้เขาเป็นที่เรียบร้อย ส่งวัตถุดิบสดใหม่ทุกวัน
ถูซิงจู๋เป็นคนแรกที่เห็น "โอกาสทางธุรกิจ" ใช้เวลาไม่ถึงอาทิตย์ก็ยึดกิจการรับส่งของในหอนักศึกษาใหม่ได้สำเร็จ แถมเริ่มติดต่อกับรุ่นพี่รุ่นพี่แถวไหล่เขาด้านบนได้แล้ว
ธุรกิจไปไวมาก
"พวกเธอคนรวยน่ะกินดีขนาดนี้ทุกวันเลยเหรอ?"
ถูซิงจู๋อดส่งเสียงอย่างคนไม่เคยกินดีไม่ได้