เจียงอวี่เฉิงรู้สึกแปลกใจที่ได้ยินว่าเหยาหลินอยู่ที่เป่ยซื่อ แต่ก็ยังฟังเรื่องของเธอจนจบ
สถานการณ์ของเหยาหลินแย่พอสมควรจริง ๆ
วันนี้เป็นวันแรกของการถ่ายทำรายการวาไรตี้ แต่เหยาหลินผู้โชคร้ายกลับถูกโคมไฟขนาดใหญ่ที่หล่นจากในสตูดิโอทับเท้าจนได้รับบาดเจ็บ
จึงจำเป็นต้องหยุดถ่ายทำ
รายการถ่ายทำไม่ได้แล้ว ทางรายการก็ยังไม่ยอมรับผิดชอบค่าชดเชย ผู้ช่วยที่อยู่ข้างกายเหยาหลินดูแลได้แค่เรื่องชีวิตประจำวันเท่านั้น ไม่สามารถจัดการเรื่องถกเถียงกับทางรายการได้ จึงต้องมาขอให้เจียงอวี่เฉิงออกหน้าให้
เจียงอวี่เฉิงฟังเรื่องทั้งหมดแล้วรู้สึกแปลก ๆ แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรมาก เพราะยังไงเธอก็เป็นน้องสะใภ้ และบังเอิญมาอยู่เมืองเดียวกันพอดี ต่อให้ดูที่หน้าของเจียงอวี่หมิน เขาก็ปฏิเสธไม่ได้
"ฉันรู้แล้ว เดี๋ยวให้ผู้ช่วยไปจัดการก่อน เธอพักผ่อนให้หายเถอะ"
เรื่องแบบนี้ เจียงอวี่เฉิงไม่จำเป็นต้องลงมือเองแน่นอน
ส่งผู้ช่วยไปก็พอแล้ว
เจียงอวี่เฉิงพูดจบก็จะวางสาย แต่กลับได้ยินเสียงเหยาหลินเอ่ยถามอย่างน้อยใจ
"พี่ใหญ่ พี่ว่างแล้วมาหาฉันหน่อยได้ไหม? ฉันรู้ว่ามันรบกวนพี่ แต่...แต่ทางรายการนี่มันข่มเหงกันเกินไปแล้วจริง ๆ!
พวกเขาเห็นว่าฉันออกจากวงการบันเทิงมาหลายปีจนไม่มีชื่อเสียงแล้วเลยปฏิบัติกับฉันไม่สุภาพขนาดนี้ ถ้าพี่มา แค่แวะมาเดินสักรอบ ทางรายการเห็นแก่หน้าพี่ ก็คงต้องลดท่าทีลงบ้าง"
เสียงของเหยาหลินน่าเวทนา แฝงไว้ด้วยความเจ็บปวด
ตามความคิดของเธอ เธอพูดขนาดนี้แล้ว ต่อให้เจียงอวี่เฉิงจะทำเพียงเพื่อรักษาหน้า ก็ควรจะมาสนับสนุนน้องสะใภ้คนนี้สักครั้ง ขอแค่เขามา เธอก็จะมีข้ออ้างที่จะพึ่งพาเขา