บ้า! บ้ากันหมด! บ้าบ้างก็ดีนะ

ตอนที่ 3 แมนไม่เท่าฉัน เธอไม่ต้องน้อยใจหรอก

6 นาที· 1.3K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

เหล่าแขกรับเชิญทยอยมาถึงจุดนัดพบ

การจับคู่ครั้งแรกก็ถูกเปิดเผยในที่สุด

ห้องอาหารสวน: คุณหมีแพนด้ากับคุณกระต่าย

ห้องอาหารลอยฟ้า: คุณหมาจิ้งจอกกับคุณนกยูง

ห้องอาหารริมทะเล: คุณเสือกับคุณปลาเค็ม

แฟนคลับคู่จิ้นในแชทเริ่มตื่นเต้นกันใหญ่

[กรี๊ดดดด รู้แล้วว่ากระต่ายคือชวงหรง แล้วรูปทรงหมีแพนด้าก็เข้ากับนักแสดงระดับเทพเซียวที่สุด สรุปว่าคู่จิ้นเซียวหรงเป็นเรื่องจริง!!]

[คู่รักของเราต่างก็เขียนสเปคให้กันและกัน! จะหวานตายฉันแล้ว!]

[ฟินฉ่ำเลย รู้สึกว่านักแสดงระดับเทพเซียวใส่หน้ากากแล้วยิ่งดูเย้ายวนน่าเอ็นดู ฉันจะเลียจอแล้ว]

คุณกระต่ายก้มหน้ายิ้มเขินอาย ขนาดเครื่องเปลี่ยนเสียงยังซ่อนความอ่อนโยนในน้ำเสียงของเธอไม่อยู่

“คุณดูเป็นคนสุภาพและมีการศึกษาดีมากค่ะ ตรงกับสเปคของฉันเป๊ะ ทีมงานจับคู่ได้แม่นมากเลยนะคะ”

แชทเริ่มแซว

[โอ้ววววว]

[คู่รักจะหวานหยดกันแล้วจ้า~~~]

“คงไม่ค่อยแม่นหรอกนะ”

คุณหมีแพนด้ากลับพูดขึ้นมาดื้อ ๆ

น้ำเสียงที่เครื่องเปลี่ยนเสียงปรับแล้วช่างดูโลเลไร้กังวล

“คุณนี่แหละที่ไม่ค่อยตรง”

สวี่ชวงหรงภายใต้หน้ากากกระต่ายรอยยิ้มค้างแข็ง

แชทก็หยุดนิ่งไปชั่วขณะ

ไม่ใช่นี่นา

นี่ไม่ใช่นักแสดงระดับเทพเซียวแน่!!

……

ห้องอาหารริมทะเล

เสวี่ยหมีนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ มองคุณเสือที่นั่งอยู่ตรงข้าม

ยังอดหัวเราะออกมาไม่ได้

ได้ ๆ เอาอย่างนี้ใช่ไหม ได้ ๆ ๆ

ไม่เพียงแต่ไม่ยัดโหยวหงซวนมาให้ ยังให้ตัวประหลาดแบบนี้มาอีก

ชิวเฉิงเยี่ย ทายาทมหาเศรษฐี ผู้ชายมั่นหน้าไม่เคารพผู้หญิงและชายเป็นใหญ่เบอร์หนึ่ง

ก่อนทะลุเข้ามาเธอก็ด่าวายร้ายตัวนี้แหละ

“คุณหัวเราะอะไร”

คุณเสือตบโต๊ะ น้ำเสียงหงุดหงิด “แล้วนั่นนั่งท่าไหน รู้จักมารยาทไหม ไม่เคยเห็นผู้หญิงที่ไหนไขว่ห้าง!”

“ขอโทษค่ะ” เสวี่ยหมีวางขาที่ไขว่อยู่ลง

คุณเสือส่งเสียงฮึ่ม “พอกลาย ๆ—”

เสวี่ยหมีกลับไขว่ห้างอีกข้าง “ขานั้นมันชาแล้ว”

คุณเสือเดือดพล่านลุกพรวด “หยุดแค่นี้เลยนะ!”

เสวี่ยหมีพลิกโต๊ะกลับมือ “ไม่ยอมก็มาเลย!!”

คุณเสือ:“……”

คุณเสือนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วก็นั่งลง

[แค่นี้เนี่ยนะ??]

[ไม่นะ ฉันเกือบคิดว่าสองคนนี้จะตีกันซะอีก]

ข้อดีของชิวเฉิงเยี่ยก็มีข้อนี้แหละ

เพราะมีเงินมีอำนาจ ปกติถูกประจบเสียจนเคยตัว ไม่เคยมีใครกล้าขัดใจ

พอเจอคนดุเดือดกว่า ก็หดหัวทันที

[ให้ตายสิ แค่นาทีเดียวทำให้ฉันสะดุ้งสองรอบ]

[ตอนแรกฉันเป็นห่วงคุณปลาเค็ม ตอนนี้ฉันห่วงคุณเสือมากกว่า]

[ขอโทษที่เผลอเข้ามา ขอถามนี่รายการเรียลลิตี้หาคู่หรือสนามชนสัตว์ครับ]

[คู่จิ้นสองคู่ไม่มีคู่ไหนลงตัวเลยสินะ ฉันร้องไห้แล้ว]

[อย่าพูดงั้น คู่หมาจิ้งจอกกับนกยูงนั่นก็ลงตัวดีนะ]

ในห้องอาหารลอยฟ้า คุณหมาจิ้งจอกและคุณนกยูงกำลังเดทที่ปกติที่สุดในตอนนี้

ทั้งคู่มาถึงก็ทักทายกันอย่างสุภาพก่อน แล้วถามข้อห้ามทางการกินของอีกฝ่าย สั่งอาหารเสร็จก็เริ่มพูดคุย

หมาจิ้งจอกสุภาพบุรุษ นกยูงสง่างาม ทั้งคู่กลมเกลียวกันดี

[คู่นี้ในที่สุดก็ทำให้ฉันมีความรู้สึกว่าดูรายการเรียลลิตี้หาคู่แล้ว]

[เดี๋ยวนะ ถ้าหมีแพนด้าไม่ใช่นักแสดงระดับเทพเซียว ถ้าอย่างนั้นหมาจิ้งจอกก็เป็นนักแสดงระดับเทพเซียวสินะ]

[ใช่ไง ถ้าไม่นับหมีแพนด้าก็มีหมาจิ้งจอกที่รูปร่างเข้ากันสุด ดังนั้น...]

[กรี๊ดด ฉันไม่ยอม! นักแสดงระดับเทพเซียวคุณจะเป็นคู่กับผู้หญิงอื่นไม่ได้!!]

[งั้นคุณหมีแพนด้าเป็นใครกันแน่!!]

……

สวี่ชวงหรงนั่งอยู่ตรงข้ามคุณหมีแพนด้า นั่งไม่ติดที่

เธอเป็นคนที่มีอีคิวสูงมาก รับมือได้ทุกสถานการณ์

แต่คราวนี้ เธอเอือมจริง ๆ

เพราะคุณหมีแพนด้าคนนี้...

ดูเหมือนจะเป็นคนหูตึง

เมื่อเธอพยายามผ่อนคลายบรรยากาศ “คุณหมีแพนด้า การแต่งตัวของคุณดูดีมาก ปกติสนใจเรื่องพวกนี้ไหมคะ”

คุณหมีแพนด้า: “หา?”

เมื่อเธอพยายามมีปฏิสัมพันธ์ “ขอโทษนะคะ ช่วยหยิบทิชชู่ทางโน้นให้หน่อยได้ไหม”

คุณหมีแพนด้า: “หา?”

เมื่อเธอใช้ไม้ตายสาวดอกบัวขาว “อ๊ะ! ร้อนจัง! คุณหมีแพนด้าระวังนะคะ อย่าไปโดนเชิงเทียนเด็ดขาด”

คุณหมีแพนด้า: “หา?”

สวี่ชวงหรงยิ้มไม่ออกแล้ว

[อุปสรรคเต็มขั้นจริง ๆ]

[ฉันหัวเราะแทบบ้า เรี่ยไรซื้อเครื่องช่วยฟังให้คุณหมีแพนด้าเถอะ]

[อยู่ดี ๆ ฉันก็จิ้นได้ไง! คุณหมีแพนด้าได้ยินไม่ชัดทุกประโยคแต่ตอบกลับทุกประโยค หรือคุณหมีแพนด้าจะเป็นสายซึนในตำนาน จงใจบอกว่าสเปคไม่ใช่คุณกระต่าย แต่ที่จริงชอบคุณกระต่ายมาก!!]

[ชวงชวงจะกลายเป็นคนดังของรายการเรียลลิตี้หาคู่คราวนี้ไหมนะ งั้นนักแสดงระดับเทพเซียวต้องหึงแน่ (แอบหัวเราะ)]

มื้อเที่ยงเดทผ่านไปครึ่งทาง ก็เกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้น

สตาฟคนหนึ่งวิ่งพรวดไปกระซิบข้างหูผู้กำกับอะไรบางอย่าง สีหน้าผู้กำกับเปลี่ยนทันที

พวกเขารีบหารือด่วน ครู่หนึ่งผู้กำกับถึงพูดด้วยสีหน้าเสียใจ

“ขอโทษด้วยครับ อุปกรณ์มีปัญหานิดหน่อย อาจต้องหยุดถ่ายสักพัก ห้องไลฟ์ก็จะปิดชั่วคราว ให้แขกรับเชิญท่านอาจารย์รอสักครู่นะครับ”

พูดจบ เหล่าสตาฟก็เริ่มเก็บกล้อง

[?? เล่นอะไรเนี่ย เปิดตัววันแรกก็เจ๊งแล้ว??]

[ไม่ใช่นะ ไลฟ์ไม่ได้ยังต่ออยู่เหรอ]

ไลฟ์ยังคงต่อไป เพียงแต่มุมกล้องเปลี่ยน และเสียงก็มีสัญญาณรบกวนเพิ่ม

แชทเข้าใจทันใด

[เป็นการถ่ายซ่อน! ผู้กำกับหนิวจะลงมืออีกแล้ว!]

คนดูที่คุ้นเคยกับผู้กำกับหนิวต่างรู้ดี ผู้กำกับหนิวชื่อหนิวปี่ สมชื่อ คนเป็นผู้กำกับที่สุดยอดมาก

เขาถนัดสร้างสีสันในรายการที่สุด มีแต่ที่คุณคิดไม่ถึง ไม่มีที่เขาถ่ายไม่ได้

ห้องอาหารริมทะเล

พนักงานเสิร์ฟคนหนึ่งกำลังรีบเดินถือแก้วไวน์แดงมาที่โต๊ะอาหาร

นี่แหละคือบททดสอบที่ซ่อนไว้ครั้งนี้

เมื่อพนักงานเสิร์ฟเผลอทำไวน์แดงหกใส่ชุดฝ่ายหญิง ฝ่ายชายจะจัดการอย่างไร

ถึงเวลาพิสูจน์อีคิวและความเป็นสุภาพบุรุษแล้ว

“ว้าย—”

ไม่ผิดคาด เมื่อเดินมาถึงข้างเสวี่ยหมี พนักงานเสิร์ฟก็หมุนตัวกระโดด ล้มทั้งคนทั้งแก้วไวน์ใส่เสวี่ยหมี

คุณเสือที่นั่งตรงข้ามเสวี่ยหมีไม่สะทกสะท้าน แถมยังเอามือปิดปากยิ้มสมน้ำหน้า

แต่กลับเห็นเสวี่ยหมีลุกขึ้นอย่างสง่างาม หมุนตัว 360 องศากับที่หนึ่งรอบ มือหนึ่งโอบเอวบางของพนักงานเสิร์ฟ อีกมือรับแก้วไวน์แดงไว้

ยิ้มอ่อนโยนให้พนักงานเสิร์ฟชายที่ล้มอยู่ในอ้อมแขน

“อีน้อง แม่ระวังหน่อย”

ใบหน้าพนักงานเสิร์ฟชายแดงก่ำขึ้นทันที หลุบตาลงอาย ๆ “น่าเกลียดจัง...”

คุณเสือ: “?”

[?]

[ผู้ชาย 185 ล้มในอ้อมแขนคน 165 ได้ไงไม่เคอะเขินเลยนะ]

[อีน้อง ฮ่า ๆ ๆ ๆ เธอเรียกเขาว่าอีน้อง ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ]

“พอแล้ว!”

คุณเสือทนไม่ไหวลุกพรวด ตะโกนใส่สตาฟที่กำลังง่วนอยู่ข้าง ๆ

“พวกคุณจัดคู่หาอะไรมาให้ผมกัน นั่นยังเป็นผู้หญิงอยู่หรือเปล่า! กิริยาวาจาของเธอน่ะจะแมนกว่าผู้ชายอีก!”

ที่ผ่านมาชิวเฉิงเยี่ยเจอแต่แบบอ้อนแอ้งแนบชิด เพิ่งเคยเจอแบบเสวี่ยหมีครั้งแรก โลกทัศน์สั่นสะเทือน

กลับได้ยินเสวี่ยหมีถอนหายใจอย่างจนใจ

“พอเถอะมีมี่”

“แมนไม่เท่าฉัน เธอไม่ต้องน้อยใจหรอก”

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป