บ้า! บ้ากันหมด! บ้าบ้างก็ดีนะ

ตอนที่ 46 วันนี้ขอมาสายแกลผิวสี

6 นาที· 1.3K คำ

กลีบดอกไม้ร่วงหล่นปลิวไสวไปทั่วฟ้า แสงจันทร์สาดส่องเอียงลงมา กลางราตรีอันเงียบสงัด มีเพียงเสิ่นเยว่ชิงที่กำลังโกลาหลในใจเพียงคนเดียว

เด็กสาวเมาจนสติลอยแล้ว หัวเราะคิกคักออกมาสองคำก็ล้มลงมา เขารีบกอดรับเอาไว้ทัน

แรงที่แรกเริ่มกลั้นกลืนและอดทน ค่อย ๆ รัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ

เสิ่นเยว่ชิงหลับตาลง ก้นบึ้งของดวงตาลึกซึ้งปนเปื้อนไปด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก

“ลิ่วลิ่ว……”

……

เซี่ยหมีเป็นคนบ้ามาตั้งแต่เด็ก

เพราะนิสัยซ่าพาลชอบไต่ขึ้นไปบนต้นไม้เล่นไปวัน ๆ เด็ก ๆ ในหมู่บ้านเลยเยาะเย้ยว่าเป็นลิงหกหู

ผลคือเซี่ยหมีเข้าไปอัดพวกมันจนเละ อัดจนยอมรับความจริงสนิทเป๊ะ ตั้งแต่นั้นก็เปลี่ยนปากมาเรียกว่าพี่หก

นับแต่นั้นหมู่บ้านก็กลายเป็นเขาฮัวกั๋วซานเต็มตัว พี่หกกับฝูงลิงน้อยของเธอก็เริ่มชีวิตแสนสุขแบบทะเล้นเต็มที่

นี่คือที่มาของฉายา ‘หก’

ตามหลักแล้วคนในหนังสือเป็นไปไม่ได้เลยที่จะรู้ฉายาของเธอในโลกความจริง แต่ในความฝันเธอแอบได้ยินใครบางคนเรียกเธอว่า……

ลิ่วลิ่ว?

ใคร? ใครกำลังเรียกเธออยู่??

“เมื่อคืนครูทุกคนเมากันหมด นอนกันดึกมาก ดังนั้นเช้านี้เราจะทำภารกิจจู่โจมเต็นท์!”

เสียงที่ไม่เข้าเรื่องดังมาตัดความฝันของเซี่ยหมีขาด

เธอฝืนลืมตาขึ้นอย่างทรมาน พบว่าตัวเองนอนอยู่ในเต็นท์ ข้างนอกมีเสียงของผู้กำกับหนิวแอบแฝงอยู่อย่างระแวง ๆ

“ทุกคนคงอยากรู้แหละ ว่าตอนเช้าศิลปินตื่นมาตอนจริง ๆ เป็นยังไง งั้นต่อไปขอเผยให้เห็นกันเลย”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป