รถจอดอยู่หน้าโรงแรมหรูหราฟาตฟ้างดงามราวกับพระราชวัง
ที่นี่ถูกตกแต่งไว้อย่างโอ่อ่าริชริชา หน้าประตูวางแผ่นตัวเด็กขนาดเท่าตัวจริงของแปดเกณฑ์รับเชิญของลันฉา ด้านบนติดโปสเตอร์ยักษ์ของรายการชัดเจนริวริว
ทางเดินแดงที่พาดยาวไปยังประตูโรงแรมสองข้างทางประดับไปด้วยลูกโป่งสีชมพูและดอกไม้จนพลัน ต้องคำว่าอลังการจริง ๆ
[เมื่อเช้าเจอมาแล้ว ตอนนี้ไม่กล้าเชื่อแล้วว่านี่เป็นงานเลี้ยงจริง]
[หรือว่าจะเป็นแบบ ภายนอกตกแต่งหรูหราฟาตฟ้างแต่ข้างในเป็นห้องลับบ้านผีสิงอะไรแบบนั้น?]
[ฮาฮาฮาฮาฮา คงไม่มั้ง โรงแรมนี้ดังมากในไห่ชื่อ เป็นโรงแรมจริงแหละ]
[ไม่ใช่ว่าข้าช่างสงสัยไปเองนะ แต่ดูรายการนี้แล้วต้องสงสัยเป็นธรรมดา]
[อันนั้นแหละจริง]
เซี่ยหมีเดินผ่านพรมแดงยาวเหยียด ลงชื่อในบอร์ดเซ็นชื่อหน้าประตูเรียบร้อย จึงได้มาถึงหน้าประตูห้องบอลรูม
แต่พนักงานบริการกลับมาขวางเธอตรงนั้น ชายผ้าไหมออกมาผูกไว้ที่หน้าผากของเธอ แล้วแปะการ์ดใบหนึ่งลงบนผ้าผูกนั้น
เซี่ยหมีขมวดคิ้วน้อย ๆ “นี่มัน?”
“กฎของงานเลี้ยงค่ะ/ครับ” พนักงานตอบกลับมาแค่คำตอบกำกวม ๆ พร้อมเตือนว่าห้ามเอาการ์ดออก จึงเปิดประตูให้เข้าไป
[? ไม่ซี้หรอก]
[ตามสไตล์ทีมงานแล้ว ยังไงก็ไม่ใช่งานเลี้ยงธรรมดาแน่]
เมื่อผ่านประตูเข้าไปก็คือห้องบอลรูมงานเลี้ยงที่รื่นรมย์ครึกครื้น แสงไฟระยับ แก้วเหล้าสุราไหวส่ง อาหารเลิศรสจัดวางจนพรั่งพรม สะท้อนความหรูหราของงานเลี้ยงค่ำได้อย่างดี