“คุณไล่ มาเร็ว งานรดน้ำต้นไม้โชคลาภยกให้คุณเลย” เซี่ยหมีโบกมือเรียก
ไล่ปิงเสวียนมองตาค้างแต่ก็ยังเดินไปรับขวดน้ำอุ่น
“นี่ฉันเพิ่งเคยเห็นสงครามธุรกิจแบบนี้ครั้งแรกเลยนะ”
เซี่ยหมีทำท่าหัวใจพร้อมกะพริบตาขว้าง “เราก็ยึดหลักไร้มารยาทล้วน ๆ ค่ะ”
กับคนอย่างชิวเฉิงเยี่ย ไม่มีวิธีไหนได้ผลไปกว่าการไปให้เขาขยะแขยงโดยตรงอีกแล้ว
ส่วนหลิ่วว่อซิงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ โลกทัศน์ถูกเขย่าใหม่ซะจนไม่ไหว ก็ยังกลั้นไม่อยู่ หัวเราะออกมาเป็นเสียงเกร็ง
“คุณเซี่ย คุณทำให้ฉันประหลาดใจได้ทุกครั้งจริง ๆ”
“หลิ่วว่อซิง อย่าได้แต่ยืนดู มาช่วยเร็ว!”
“มาแล้ว ต้องทำอะไรบ้าง?”
“ช่วยฉันดึงสายเน็ตเขานี่แหละ”
“เอิ่ม…แฮก ได้ค่ะคุณเซี่ย”
ดึงสายเน็ตเสร็จยังไม่ยอมเลิก เซี่ยหมีเล็งต่อที่ตู้เย็นของชิวเฉิงเยี่ย
เขาดื่มน้ำแต่น้ำแร่ราคาแพงเท่านั้น ตู้เย็นเลยวางแน่นขนัดไปด้วยขวด
เซี่ยหมีเหวี่ยงมือเปลี่ยนให้หมดเป็นน้ำแร่งูเหล่าซานทั้งหมด
แถมยังแวะไปห้องน้ำของชิวเฉิงเยี่ย ฉีดน้ำพริกเผาเล็กน้อยลงบนกระดาษทิชชู่ทุกแผ่น
เมื่อเป็นเช่นนี้ สงครามธุรกิจก็ยุติลง
ทั้งสามสำเร็จภารกิจเดินจากไป วันรุ่งขึ้นหลิ่วว่อซิงมาทำงานตามปกติ เห็นกองขยะกองใหญ่หน้าประตูสำนักงานก็ไม่โกรธ
หยิบถุงขยะขึ้น เปิดประตูห้องดูหนังฟังเพลงห้องข้าง ๆ โยนเข้าไป ปิดประตู สำเร็จในลมหายใจเดียว
คุณเซี่ยสอนไว้ว่า ถ้าเจอคนที่คุยกันเหมือนคุยไม่เข้าหู ก็เลิกคุย ลงมือเลย ได้ผลกับคนหัวอ่อน 99 เปอร์เซ็นต์ของประเทศนี้