ออกจากโรงหนังกันแล้ว ทั้งหมดก็เดินเล่นช้อปปิ้งในห้างต่อ
นี่คือขั้นตอนเดินห้างประจำวันของเซี่ยหมี
1. ซื้อชานมแก้วหนึ่งถือไว้จิบเดิน
2. เข้าร้านของสะสมเดินวนรอบหนึ่ง แต่ไม่ซื้ออะไรเลยสักชิ้น
3. ซื้อลอตเตอรี่ขูดด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม แล้วก็ไม่ถูกเลขสักตัว
4. กลับบ้าน
จุดประสงค์หลักคือ นอกจากร้านชานมกับลอตเตอรี่ขูดแล้ว ใครก็ตามอย่าฝันจะหยิบเงินกระเป๋าเธอไปแม้แต่บาทเดียว
วันนี้พาเสิ่นเยว่ชิงกับโหยวหงซวนมาด้วย เธอก็เลยวางแผนจะให้ทั้งคู่ได้สัมผัสขั้นตอนสุดคลาสสิกชุดนี้บ้าง
เริ่มจากแจกชานมคนละแก้วถือไว้ จากนั้นเดินเข้าร้านของสะสมร้านหนึ่ง
แต่เรื่องไม่จ่ายเงินแม้แต่บาทเดียวน่ะเหรอ...
วันนี้คงเป็นไปไม่ได้แล้วล่ะ
“หมวกไหมพรมตัวนี้น่ารักดีนะ มีสีเดียวกันสามสี พอดีลมหนาวฤดูใบไม้ร่วงเริ่มแรงแล้ว หนึ่งคนหนึ่งใบไหม?”
โหยวหงซวนหยิบหมวกสามใบมาไว้ในมือ ทั้งทีจะให้ลองพร้อมกันไม่ได้ก็ไม่ยอมเลย
ผลคือคนสามคนกอดหัวด้วยหมวกสีแดง เขียว เหลือง ยืนตรงหน้ากระจกเหมือนไฟจราจร รถวิ่งผ่านมาเจอต้องเบรกชะลอก่อนขับต่อ
“ไงล่ะ ดูดีไหม?” โหยวหงซวนถามด้วยสายตาเปี่ยมหวัง
“ให้พูดตามตรงนะ ก็ดีดีออกไปอีกแหละ” เซี่ยหมีที่มักจะโดนเวอร์ชวนกระตุกสายตาอย่างไม่ทันตั้งตัวตอบแบบนั้น
“ซื้อ” เสิ่นเยว่ชิงรู้ดีว่าเซี่ยหมีต้องชอบอยู่แล้ว เลยตัดสินใจซะเลย แม้จะรู้สึกว่ามันเวอร์เกินก็ไม่เอ่ยปาก
กระนั้นหมวกไฟจราจรสามใบก็ถูกโยนลงตะกร้า เอาแค่นี้ไม่พอหรอก ทั้งก๊วนเริ่มลุยสำรวจโซนใหม่ในร้านของสะสมต่อ