ขณะที่ทุกคนกำลังสงสัยว่าเซี่ยหมีจะผ่านด่านที่สามซึ่งยากเว่อร์แบบไหน
เซี่ยหมีพุ่งตัวขึ้นไปบนจานหมุนยักษ์ทันที ฉวยขอบพื้นจานไว้แน่น แล้วเริ่มหมุนตามจานไปด้วยความเร็วสูงสุด ๆ
[ขึ้นไปได้แล้ว แต่จะลงยังไงนี่สิคือปัญหา]
[ต้องรีบด้วย ไม่งั้นหมุนแค่ไม่กี่รอบก็มึนหัวจะแตกแล้ว]
[พี่ไหลเมื่อกี้นี่เหมือนจะไม่ได้จับแน่น เลยถูกเหวี่ยงร่วงลงไปซะงั้น]
[เอาเถอะ ด่านนี้ผ่านไปแล้วพวกเราจะยังถ่ายรายการต่อได้อีกไหมเนี่ย สมองก็โดนเขย่าจนเข้ากันหมดแล้วต่างหาก]
บนฝั่ง ชิวเฉิงเยี่ยกับไล่ปิงเสวียนต่างก็แสดงปฏิกิริยาไม่เหมือนกัน
คนหนึ่งเอ็นจอยอยู่เบื้องหลังอีกคนกำลังลุ้นแทบหายใจไม่ออก
ที่หอส่องกล้อง ผู้กำกับหนิวก็เปิดปากบรรยายอย่างเหมาะเหม็ง “ด่านที่สามนี้นะ ทางเราสร้างมาเป็นพิเศษให้เป็นระดับนรกเลยครับ”
“อย่าดูแค่ว่ารายการมีทั้งหมด 5 ด่าน แต่มันไม่ได้ยิ่งไปข้างหน้ายิ่งยากนะครับ ด่านนี้ต่างหากที่ได้ชื่อว่ายากที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย…”
ยังไม่ทันพูดจบ ความเปลี่ยนแปลงก็บังเกิดขึ้นเสียก่อน
เซี่ยหมีที่ตัวเกาะพื้นจานหมุนยักษ์เอาไว้แน่น ๆ นั้น กลับปล่อยมืออย่างกะทันหัน ทั้งตัวถูกเหวี่ยงออกไป
[อันตราย!!!]
[เซี่ย——ครู——เซี่ย——]
[พี่เซี่ยของเราในที่สุดก็ม้าเบกร่วงแรงแล้วหรอ?]
แต่แน่นอน มันไม่ใช่แบบนั้น
ใช่ว่าเซี่ยหมีถูกเหวี่ยงกระเด็นออกไปจริง ๆ แต่เส้นโค้งการกระเด็นของเธอมีที่มามีหลักการ
เห็นเธอกลางอากาศบิดตัว 360 องศาสามรอบครึ่ง แล้วก็อย่างมหัศจรรย์ ถูกโยนกระเด็นไปที่เส้นชัยเลยทันที!!
ผู้กำกับหนิวตกใจจนไมโครโฟนร่วงลงพื้น “อะไรนะ???”