ทางรอดเดียวของนางคือออกไป ไม่ใช่แค่ออกไป แต่ต้องบุกเข้าโจมตีด้วย
คำเตือนมือใหม่ทุกข้อ นางจำได้แม่น ข้อสุดท้ายคือ "เกมเทพเจ้าให้ความสำคัญกับสมดุลระหว่างความสนุกและความเป็นธรรม" นางไม่คิดว่าเกมนี้จะทำให้ผู้แข็งแกร่งอ่อนแอลง หากรางวัลที่ผู้เล่นได้มาจากความพยายามและการผจญภัยไม่สามารถเปลี่ยนเป็นพลังเพื่อใช้ในเกมได้ อันตรายนานาก็จะไร้ความหมาย
แต่ในทำนองเดียวกัน เมื่อผู้แข็งแกร่งที่เข้าเกมก่อนพบกับมือใหม่ที่เพิ่งเข้าเกมครั้งแรก เกมเทพเจ้าต้องคำนึงถึงความเป็นธรรมในเรื่องนี้ มิฉะนั้นเกมจะไม่น่าเบื่อเกินไปหรือ?
ผู้เล่นที่เข้าเกมก่อนจะยืนอยู่บนยอดพีระมิดตลอดกาล ส่วนผู้มาทีหลังล้วนเป็นของเสีย
เทพเจ้าจะไม่ยอมให้มีความน่าเบื่อเช่นนี้
นางยังไม่แพ้หมด
หลังจากออกจากกระท่อมไม้ อวี๋หรานหรานเห็นผู้เล่นทีมน้ำเงินจำนวนมาก แต่บางทีพวกเขาอาจรู้ข่าวว่าฉาเหลิ่งอยู่ทีมแดงแล้ว จึงไม่มีสิ่งมีชีวิตใดเข้ามาคุ้มกันนาง
ในจำนวนนั้นมีเผ่าพันธุ์อื่นส่วนหนึ่งที่ดูเหมือนอยากจะลองเสี่ยง แต่พอเห็นพลังต่อสู้ของนาง สีหน้าก็แสดงความผิดหวังอย่างชัดเจน
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ต่อให้พวกเขาร่วมมือกันสกัดฉาเหลิ่ง ต่อให้ฉาเหลิ่งติดขัดกลไกคุ้มครองลำดับขั้นสงครามจนไม่สามารถลงมือกับเผ่าพันธุ์อื่นนี้โดยตรง แต่ถ้ามีเผ่าพันธุ์อื่นทีมแดงที่ต่ำกว่าลำดับขั้น 10 มาทะลวงแนวป้องกัน สิ่งมีชีวิตตรงหน้านี้ก็ไม่มีทางรอดเช่นกัน
อวี๋หรานหรานกลั้นโทสะ สติบอกว่านางการตัดสินใจของเผ่าพันธุ์อื่นเหล่านี้ถูกต้อง แต่การเป็นเครื่องสังเวยทำให้นางรู้สึกโกรธแค้น