หนามที่ใช้ดักมังกรน้อยถูหลาน แทงทะลุเกล็ดมังกรเข้าไปในร่างของเธออย่างง่ายดาย และเริ่มเก็บเลือดมังกรของเธอ! เลือดไหลขึ้นมาตามเถาวัลย์หนามไปยังที่ที่ไม่รู้จุดหมาย
ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีหนามแหลมอันหนึ่งที่ค่อยๆ แซะเกล็ดมังกรของถูหลานออกจากร่างอย่างช้าๆ ราวกับมีชีวิต ในยามนี้ แรงกดดันมังกรของเธอได้หายไป มังกรน้ำแข็งตัวน้อย ราวกับเป็นเพียงปลาตะเพียนที่ถูกวางอยู่บนเขียง
อวี๋หรานหรานมองดูด้วยความเดือดดาลจนดวงตาแทบแตก เธอคิดจะฆ่าตัวตายเพื่อออกจากการต่อสู้ในทันที แต่ซาเล้งกลับพูดขึ้นก่อนว่า: "ลองฆ่าตัวตายดูสิ ฉันรับประกันได้เลยว่า แม้เธอจะออกไปแล้ว ฉันก็ยังสามารถเก็บสัตว์เลี้ยงของเธอไว้ได้"
อวี๋หรานหรานหยุดมือลง เพราะทั้งเธอและถูหลานต่างมีสถานะเพิ่มขึ้นมาสองอย่าง——[บังคับให้อยู่ต่อ]และ[ผู้เกลียดชังเวลา]
[บังคับให้อยู่ต่อ]: ไม่สามารถออกจากสนามรบโลกได้ หลังจากตาย ศพจะยังคงอยู่ในที่เดิม
[ผู้เกลียดชังเวลา]: ภายในห้านาที ไม่สามารถใช้สกิลใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับเวลาได้
สถานะแรกยังมีเวลานับถอยหลังหนึ่งนาที
เธอเปลี่ยนแผนทันที พยายามเรียกถูหลานกลับคืนสู่พื้นที่สัตว์เลี้ยง
แต่คำพูดของซาเล้งยังดำเนินต่อไป คราวนี้พูดกับถูหลาน เขาใช้ภาษามังกรอย่างใส่ใจด้วยซ้ำ:
"ถ้าเจ้ากลับไปยังพื้นที่สัตว์เลี้ยง ข้าจะทำให้เจ้านายของเจ้าทุกข์ทรมานและอัปยศก่อนตาย! ให้ข้าคิดดูก่อนนะ คลานวนรอบโอเอซิสเหมือนสุนัขเป็นไง? ข้าจะเลือกเผ่าพันธุ์ให้เองเพื่อผสมพันธุ์ด้วย?"
พูดจบเขาก็พึมพำกับตัวเองอย่างกลุ้มใจ: "อา ไม่รู้ว่าอารยธรรมของดาวบรรทุกสุราของพวกเจ้าใส่ใจเรื่องนี้ไหม... ถ้าอย่างนั้นโกนผมทั้งหมด?? คว้านปีกทิ้ง?"