พูดคำว่าอิจฉาจนเบื่อแล้ว ตอนอยู่ในหอคอยเฟิงถังให้สกิลมาทุกสองสามวันมันฟินแค่ไหน ตอนนี้เจอเฟิงหรานตัวจริงก็เปรี้ยวปากขนาดนั้น
อวี๋หรานหราน: "งั้นนายขอคืนเงินได้ ฉันขอคืนของได้ไหม"
เฟิงหราน: "ไม่ได้ ให้ผู้ซื้อขอคืนเงินได้อย่างเดียว แต่เธอสบายใจได้ ถ้าคืนเงินแล้ว ของก็ต้องส่งคืนกลับไปด้วย"
วินาทีต่อมา ตรงหน้าอวี๋หรานหรานและถูหลานปรากฏม่านแสงขึ้นหนึ่งบาน
[ภูตเทพจ้าวโอ๊ก·เฟิงหรานยื่นข้อเสนอทำการค้ากับคุณ]
[สินค้า: ใช้โอ๊กเพศเมียระดับ S พรเทพประทานเป็นวัสดุ ชุบชีวิตเฟิงหราน]
[ราคา: ฉบับเต็มของดื่มจนแก้วชน, ปีกแสงสีส้มแดงของเฟิงหราน, หนึ่งสกิลพรเทพประทานขนมสายไหม, การถ่ายทอดภาษา 666 ชนิดของหมื่นเผ่าพันธุ์]
[ยอมรับการค้านี้ในฐานะผู้ขายหรือไม่]
เฟิงหรานกล่าว: "อีกอย่างถึงฉันขอคืนเงิน ฝั่งเธอก็ปฏิเสธได้ ถ้าโน้มน้าวอีกฝ่ายไม่ได้ เราก็อุทธรณ์ได้นะ"
ความอยากรู้ของอวี๋หรานหรานถูกกระตุ้นขึ้นมา: "ใครเป็นคนตัดสินล่ะ"
เฟิงหราน: "สกิลนี้แม่ให้พวกเรามา แหวนวงบนของสกิลอยู่ที่แม่เธอ เพราะฉะนั้นคนตัดสินก็คือแม่เช่นกัน"
อวี๋หรานหรานและถูหลาน: ……
ถูหลานโกรธแทบบ้าตาย: "เราตบมันให้ตายดีไหม"
เสียงของเฟิงหรานแฝงความกลัดกลุ้ม: "โอ๊ย แต่ถ้าเธออยากตบฉันให้ตาย ฉันก็คงต้องระเบิดตัวเองพร้อมปีกแสงสีส้มแดงล่วงหน้าแล้วล่ะ"
อวี๋หรานหรานไม่ใช้อารมณ์ เธออุ้มถูหลานซึ่งตัวพองใหญ่ขึ้นทั้งตัวเพราะโกรธขึ้นมาตบเบา ๆ แล้วพูดว่า: "ฉันไม่มีทางตกลงการค้าที่มีความเสี่ยงสูงขนาดนี้หรอก"
เฟิงหรานไม่ได้ยั่วยุจริง ๆ เธออยากทำการค้ากับอวี๋หรานหรานจริง ๆ: "แล้วเธอจะเอายังไงล่ะ"