【หมายเหตุ: ตอนก่อนยังไม่ได้กำหนดไว้ ไว้ค่อยมาเติมทีหลัง! เรื่องนี้ยังคงเป็นหนึ่งหญิงหลายชาย】
“ไอ้โง่ เอาเท้าลงไปเดี๋ยวนี้!” เซียวหลิงเดือดดาลจนแทบระเบิด ตะโกนใส่ชายที่นั่งอยู่ข้างกาย
เสียงดังเสียจนคนทั้งตู้รถไฟได้ยิน
แต่ไม่มีใครหันมามองแม้แต่น้อย
สถานการณ์ในตู้รถไฟวุ่นวายไปหมดแล้ว
ทั้งเสียงเด็กร้องงอแง เสียงคู่รักทะเลาะกัน เสียงผู้ชายจับกลุ่มคุยโวกันเสียงดัง เสียงผู้สูงอายุพูดคุยกันอย่างออกรสประหนึ่งเจอกันช้าไป และเสียงแหบพร่าของพนักงานรถไฟที่ตะโกนให้ผู้โดยสารรักษาความสงบ เสียงด่าของเซียวหลิงปะปนอยู่ในนั้น จึงไม่อาจทำให้ใครหันมาสนใจได้เลย
“จุ๊ น่ารำคาญจริง” หยวนฉือถูกปลุกให้ตื่นขึ้นท่ามกลางความวุ่นวายนี้ ตั้งแต่รถไฟแล่นเข้าสู่ราง บรรยากาศก็ยิ่งควบคุมไม่ได้ ราวกับรางรถไฟเป็นข้ออ้างให้ทุกคนส่งเสียงเอะอะได้อย่างสมเหตุสมผล
คนที่อยู่ใกล้หยวนฉือที่สุดคือเซียวหลิง ซึ่งกำลังชูกำปั้นข่มขู่ชายข้างกายให้เอาเท้าลง
หยวนฉือเงยหน้าขึ้น สวมหน้ากากสีดำ เผยให้เห็นเพียงดวงตากลมโตดำขลับเหนือสันจมูกโด่ง
ปอยผมหน้าผากยุ่งเล็กน้อย เผยหน้าผากขาวเนียนที่มีรอยแดงจาง ๆ อยู่หลายจุด ยิ่งทำให้เธอดูงัวเงีย
เธอขยี้ตาแล้วจ้องคนทั้งสองที่กำลังจะต่อสู้กันอย่างเลื่อนลอย
เซียวหลิงสวมชุดสีดำสนิท ดูสบาย ๆ เหมือนนักศึกษามหาวิทยาลัย แต่ใบหน้าที่แดงก่ำด้วยความโกรธกลับเผยความเยาว์วัยที่ไม่ควรมีในนักศึกษา ดูคล้ายคนในแก๊งอันธพาลมากกว่า
เขาคว้าคอเสื้อชายคนนั้นด้วยมือเดียว แล้วยกชายหัวล้านที่ตัวเตี้ยกว่าเขาอยู่ช่วงหนึ่งขึ้นมาทั้งตัว