เมื่อเผชิญหน้ากับคำเยาะเย้ยของถังจิ่วเซียว เฉินเหวินไม่ปริปาก
ทว่าดวงตากลับแปรเปลี่ยนเป็นกร้าวแกร่งอย่างถึงที่สุดในชั่วขณะนั้น
พลังศักดิ์สิทธิ์
พลังคุ้มครองวิถี
ระเบิดพลังทั้งหมด!!!
เพียงชั่วพริบตาที่ร่างของเฉินเหวินสั่นสะเทือน พลังทั้งสองสายสีทองและสีสายรุ้งก็หลั่งไหลเข้าสู่หมัดจนหมดสิ้น
ในเวลานี้ พลังทั้งหมดที่รวมศูนย์อยู่บนหมัดได้เกิดการเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง
ความมิอาจทำลายได้คือแก่นแท้ของมัน ส่วนความแหลมคมที่ไร้สิ่งใดต้านทานคืออาวุธที่เฉียบคมที่สุด
ภายใต้สายตาของผู้คน ภายใต้แสงตะวันอันเจิดจ้า เฉินเหวินพลันเคลื่อนไหวอีกครา
ราวกับคลั่ง เขาทุบหมัดแล้วหมัดเล่าลงบนผนังกฎเกณฑ์
และความเร็วในการออกหมัดก็ยิ่งเพิ่มพูน พลังหมัดก็ยิ่งทะยานสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
ราวกับว่ายิ่งคลั่งก็ยิ่งแกร่ง ยิ่งเร็วก็ยิ่งหาใดเปรียบ
ภายใต้การโจมตีครั้งแล้วครั้งเล่า ในที่สุดหอคอยกฎเกณฑ์ก็ถูกเขย่าจนคลอนไหว เริ่มถูกตีถอยร่นขึ้นไปอย่างช้า ๆ
ส่วนเงาร่างของเฉินเหวินภายใต้แสงอาทิตย์นั้น ก็ยิ่งทอดเงาสูงใหญ่และบ้าคลั่งยิ่งขึ้นทุกขณะ
นี่...อึก!
ผู้คนเห็นภาพนี้ก็พูดไม่ออก
พวกเขารู้ดีว่าบัดนี้สิ่งที่เฉินเหวินคิด ก็คือการระเบิดหอคอยกฎเกณฑ์ที่กดทับทั้งหมู่บ้านนี้ให้แหลกสลาย
เมื่อเผชิญกับพลังที่เหนือกว่าขั้นหนึ่งมาแต่กำเนิด ไม่เคยมีใครกล้าทำเช่นนี้
แต่กระนั้น เฉินเหวินก็เขย่าหอคอยกฎเกณฑ์ได้จริง ๆ ใช้กำลังอันบ้าระห่ำตีมันกลับไปอย่างไม่ลดละ
ในชั่วขณะนี้ พวกเขามองเห็นความหวังที่เฉินเหวินจะทลายหอคอยกฎเกณฑ์ได้อย่างแท้จริง
และภาพหมัดแล้วหมัดเล่าของเฉินเหวินก็ยิ่งถูกจารึกลึกลงในแววตาพวกเขา
บัดนี้ พวกเขาถูกความคลั่งของเฉินเหวินพิชิตอย่างราบคาบ
"เจ้าคิดว่าทำเช่นนี้แล้วจะพลิกสถานการณ์กลับมาชนะได้รึ? เจ้าช่างไร้เดียงสาเกินไปแล้ว ไร้เดียงสาเกินไปแล้ว"
ความเหิมเกริมบนใบหน้าของถังจิ่วเซียวพลันกลายเป็นความดุร้ายไร้ที่สิ้นสุด
พลางคำรามลั่น เขาก็อัดพลังในมือกดดันลงไปอย่างบ้าคลั่ง
แต่ในทันทีที่เขาส่งพลังลงสู่หอคอยกฎเกณฑ์ พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็ระเบิดออกกลางมือของเขา
