“เข้าใจก็ดีแล้ว นี่คือโทเค็นพิทักษ์มรรคสำหรับเข้าที่นี่ หากภายหน้าอยากเข้ามา เพียงอัดพลังเข้าไปในนั้นก็พอ”
“แต่มีเพียงสามครั้ง เจ้าจัดสรรเวลาเอาเองแล้วกัน”
สิ้นเสียง โทเค็นสีทองบรรพกาลผืนหนึ่งพุ่งออกมาจากกลางอากาศ
เฉินเหวินเห็นดังนั้นก็รีบคว้าโทเค็นไว้ในมือทันที
คราก่อน ณ ศิลาจารึกศักดิ์สิทธิ์ เขาก็ได้รับโทเค็นมาผืนหนึ่งเช่นกัน
แถมยังมีโอกาสสามครั้งเหมือนกันอีก
หรือว่า ทั้งสองสิ่งจะเกี่ยวข้องกันจริง ๆ ?
เมื่อคิดถึงตรงนี้ เฉินเหวินก็อดสูดลมหายใจลึกไม่ได้ แล้วจึงเอ่ยว่า “ผู้น้อย ขอรับคำชี้แนะ”
“อืม มุ่งมั่นต่อไปเถิด หวังว่าเราจะมีวันได้พบกันอีก” ชายชรามองเฉินเหวินแวบหนึ่งพลางกล่าว
“ผู้น้อยมีคำถามหนึ่งอยากถาม รบกวนท่านผู้อาวุโสช่วยคลายข้อสงสัยด้วย” เฉินเหวินครุ่นคิดแล้วจึงเอ่ยขึ้น
“ลองว่ามาก่อน” ชายชราไม่ได้ตอบรับในทันที
เฉินเหวินแววตาเป็นประกาย แล้วจึงกล่าว “ผู้น้อยเคยได้ยินตำนานศิลาจารึกศักดิ์สิทธิ์ ไม่ทราบว่ามันเกี่ยวข้องอะไรกับศิลาพิทักษ์มรรคบ้างหรือไม่”
แน่แล้ว
ชายชราถอนใจในใจ
แต่ไม่นาน เขาก็เก็บงำความคิด แล้วกล่าว “บางเรื่อง เจ้ารู้ไปก็ไม่ใช่เรื่องดี”
“จะอธิบายให้เจ้าฟังง่าย ๆ ก็คือ เรื่องที่เจ้าควรรู้จะไม่มาเร็วหรือช้าเกินไป แต่จะมาพอดีเป๊ะ”
“เด็กหนุ่ม อย่าได้รีบร้อนเกินไป”
เป็นเช่นนั้นจริง ๆ
เฉินเหวินส่ายหน้า สุดท้ายก็ไม่ได้เซ้าซี้ “ผู้น้อยเข้าใจแล้ว”
“อืม” ชายชราขานรับ แล้วก็เงียบหายไป
เมื่อเห็นดังนั้น เฉินเหวินก็พ่นลมหยาบออกมาเบา ๆ แล้วลุกขึ้นยืน
อืม นี่มัน?
ตอนนี้เอง เฉินเหวินถึงได้พบว่ายันต์สื่อสารระยะไกลของตนมีข้อความจากเฉินอู๋ตี๋ทิ้งไว้
นอกจากนี้ เขายังพบว่าพี่ชายตนติดต่อเขามาหลายครั้งแล้ว
นี่มีเรื่องด่วนอะไรหรือไม่?
เฉินเหวินขมวดคิ้ว แล้วจึงอัดพลังวิญญาณลงในยันต์สื่อสารระยะไกล
ทันใดนั้น ข้อความของเฉินอู๋ตี๋ก็ดังขึ้น “เสี่ยวเหวิน พี่สาวเจ้าหายตัวไปแล้ว เราสงสัยว่าเป็นฝีมือคนของโจวอี้เทียน”
“และคนผู้นี้น่าจะมาจากขุมกำลังอมตะ หากเจ้าได้รับข่าวแล้ว ต้องไตร่ตรองให้ดีก่อน”