"รับกระบี่ข้าอีกหนเถอะ"
เฉินเหวินเปล่งเสียงหนาวเย็น พลันฟันกระบี่ลงมาอย่างโหดเหี้ยมอีกครั้ง
ปัง!
ใต้กระบี่หนึ่ง หอวังเซียนสั่นสะท้านไม่หยุด แรงสะท้อนย้อนกลับอันน่าสะพรึงกลับก็พุ่งกระแทกลงมายังจุดที่ทั้งสองยืนอยู่
เป๊ะ!
สวีชีเย่พ่นเลือดออกมาอีกปาก ปากเสือที่จับหอวังเซียนไว้ก็ปวดแทบแตก
หากไม่ใช่รากฐานของเขาแข็งแกร่งพอ พลังแห่งสายเลือดคอยสลายแรงกระแทกเหล่านี้อยู่ตลอด หอวังเซียนก็ครองการควบคุมไม่ได้นานแล้ว
"ขอดูว่าเจ้าจะรับได้อีกกี่กระบี่"
เฉินเหวินยกกระบี่ขึ้นอีกครั้ง แล้วฟันลงมาอีกหน
กระบี่หนึ่งต่อกระบี่หนึ่ง และกระบี่หนึ่งยิ่งทรงพลังกว่ากระบี่ก่อน
ด้วยฤทธิ์แห่งใบมีดล่าสังหาร ครั้งใดที่เฉินเหวินออกกระบี่ พลังรอบกายและศึกเจตนาของเขาก็พุ่งสูงขึ้นอีกหนึ่งระดับ
เมื่อถึงจุดสุดท้าย ผมดำของเขาพลิ้วไสวรุนราน สัมผัสพลังคลั่งไคลไม่หยุด ดูภูมิฐานอำมหิตยิ่งกว่าเดิม
ตรงกันข้าม สวีชีเย่กำลังฝืนยืนหยุดอย่างเต็มกำลัง ทั้งตัวถอยหนีไปทีละก้าว
ร่างกายภายใต้ระลอกแรงกระแทกที่ไล่ต่อกันมาแตกสลายเป็นช่วง ๆ เลือดกระเซ็นออกมาไม่ขาดสาย
ส่วนหอวังเซียนยิ่งเหมือนเรือลำน้อยลอยอยู่กลางทะเลใหญ่ โยนเยกเอนเอียงไปมา
นี่...
เหล่าผู้ชมเห็นภาพตรงหน้าก็ต่างสบตากันอย่างไม่รู้จะพูดอะไร
ลองถามดูว่า ก่อนหน้านี้ใครเล่าจะคิดได้ว่าสวีชีเย่จะตกอยู่ในสภาพน่าสมเพชถึงเพียงนี้
โดยเฉพาะหลงป้าเทียนและพวกพ้อง แม้กระทั่งแผ่นหลังก็เย็นเยียบ คลื่นใจยังคงทุกข์ทนไม่ลง
"ไอ้หนู นายรังแกคนเกินไปแล้ว!"
สวีชีเย่คำรามเสียงดังอย่างดิบเถลิง พลันสัมผัสพลังรอบกายระเบิดออกอย่างรุนแรง
ในชั่ววูบ เขาก็ยับยั้งกระแสเสียเปรียบได้ บังคับพลังกลั่นของหอวังเซียนให้มั่นคงลง