วันนี้นางได้พบโชควาสนาเช่นนี้ ย่อมตื่นเต้นเป็นธรรมดา จึงอยู่ในบริเวณนั้นนานกว่าปกติเล็กน้อย
ตอนนี้ทำได้เพียงออกวิ่งลงเขา ข้าวของทั้งหมดอยู่ในมิติ นางไม่ได้หยิบอะไรติดมือมาเลย จึงวิ่งได้คล่องตัวขึ้นไม่น้อย
เพียงแต่ทางจากส่วนลึกของภูเขานั้นไกลนัก กว่านางจะลงมาถึงเชิงเขา ฟ้าก็มืดแล้ว
กลับถึงที่พัก ลู่เจินหยุนล้างมืออย่างง่าย ๆ ก่อนหยิบหมั่นโถวจากมิติออกมากิน
หมั่นโถวยังร้อนอยู่ กินไปไม่กี่ลูก ท้องก็รู้สึกอุ่นสบายขึ้นมาก
เมื่ออิ่มแล้ว นางจึงต้มน้ำและอาบน้ำร้อนให้สบายตัว
ในห้องที่ฮูหยินลู่ใช้เก็บของใช้ในชีวิตประจำวัน ยังมีสบู่หอมเหลืออยู่อีกไม่น้อย แม้จะสู้สบู่สมัยใหม่ไม่ได้ แต่ก็ยังดีกว่าไม่มี
อย่างน้อยก็ใช้ดีกว่าฝักส้มป่อยในชนบทมาก
ในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม ฝักส้มป่อยเป็นของที่ไม่ใช่ทุกคนจะซื้อหามาใช้ได้ หลายครอบครัวซักผ้าด้วยขี้เถ้า ส่วนเวลาอาบน้ำก็เพียงใช้น้ำสะอาดราดตัว
หลังอาบน้ำเสร็จ ลู่เจินหยุนสวมเสื้อกล้ามกับกางเกงขาสั้นเนื้อเบาที่เย็บเอง แล้วเอนกายลงบนเตียงเตา พลางคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในภูเขาวันนี้
ความลับของระบบ นางย่อมบอกคนอื่นไม่ได้
เรื่องเหลือเชื่อเช่นนี้อธิบายให้กระจ่างได้ยากนัก
อีกอย่าง บนโลกนี้ก็มีเพียงตัวนางเองเท่านั้นที่จะไม่มีวันทรยศตัวเอง
ส่วนคนอื่น ต่อให้เป็นญาติสนิทหรือสหายรัก ก็ไม่อาจเชื่อใจได้ทั้งหมด
สำหรับสถานที่แห่งนั้นในภูเขาลึก นางก็ยังไม่คิดจะให้ใครรู้ในตอนนี้
แต่หากจะไปอาศัยอยู่ในภูเขาคนเดียว คงต้องบอกท่านลุงซานสักคำ