ทั้งหมู่บ้านอพยพหนีภัย ฉันเก็บสะสมเสบียงอยู่กลางดอยเพียงลำพัง

ตอนที่ 47 ทำน้ำซีอิ๊ว

6 นาที· 1.4K คำ

“สูตรทำเกลือ!!!” ลู่เจินหยุนอดอุทานเสียงเบาไม่ได้

ระบบนี้ช่างใส่ใจจริง ๆ รู้ด้วยว่าเธอขาดอะไร!

[333: ระบบนี้ไม่ได้น่ารักสักหน่อย ระบบนี้เย็นชาต่างหาก!]

ลู่เจินหยุนไม่สนใจเสียงประท้วงของระบบ พอได้สูตรทำเกลือมาแล้ว ต่อจากนี้ยังจะต้องกลัวขาดเกลืออีกหรือ?

“ฮี่ ๆ...”

ถ้าต่อไปได้สูตรทำน้ำตาลด้วยก็คงดีไม่น้อย

ก่อนหน้านี้ตอนอยู่จวนตระกูลหลู เธอก็หาไม่เจอน้ำตาลทรายขาว อย่าว่าแต่น้ำตาลทรายขาวเลย แม้แต่น้ำตาลอ้อยก็ยังไม่เห็น น้ำตาลในยุคนี้เป็นของล้ำค่า จวนตระกูลหลูคงเก็บไว้ไม่มากนัก ตอนจากมาจึงเอาติดตัวมาหมด

ถ้าเธอทำน้ำตาลได้ ในสภาพอากาศแบบนี้ก็จะต้มแกงถั่วเขียวกับแกงถั่วแดงดื่มได้

ไม่ใช่ว่าตอนนี้จะต้มแกงถั่วเขียวหรือแกงถั่วแดงไม่ได้ แต่ถ้าไม่มีน้ำตาล เธอก็ดื่มไม่ลงจริง ๆ!

ที่ดิน 500 ตารางเมตรซึ่งระบบเปิดให้หลังอัปเกรดครั้งนี้ ลู่เจินหยุนเอาไปปลูกข้าวสาลีทั้งหมด

ปลูกข้าวสาลีไม่ยุ่งยากเท่าปลูกข้าว

แค่ไม่รู้ว่าต่อไปจะเก็บเกี่ยวได้มากแค่ไหน?

ในมิติของเธอยังมีเสบียงเหลืออยู่ไม่น้อย ช่วงสองวันนี้ยังเจอข้าวฟ่างอีกหลายถุง ที่นี่เรียกข้าวฟ่างว่าเสี่ยวหมี่ เป็นอาหารหลักที่พบได้ทั่วไปในแถบนี้

ข้าวฟ่างต้มเป็นโจ๊กเหมาะที่สุดสำหรับบำรุงกระเพาะ

เพียงแต่ลู่เจินหยุนไม่รู้ว่าควรหว่านเมล็ดข้าวฟ่างอย่างไร และต้องการดินแบบไหน เรื่องพวกนี้คงต้องรอให้ลงจากเขาแล้วถามท่านลุงซานก่อน

วันนี้เป็นวันดี ตอนเย็นลู่เจินหยุนไม่คิดจะกินอาหารที่ทำไว้ในมิติ เธอตัดสินใจทำของอร่อยสักหน่อยเป็นรางวัลให้ตัวเอง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป