บ้านหลังนี้มีผังไม่เหมือนบ้านของลู่ชวงจู้ ดูคล้ายเรือนล้อมลานแบบที่นางเคยเห็นในยุคปัจจุบัน เป็นลานบ้านที่มีเรือนหลายหลังเรียงราย
เรือนห้าหลังถูกล้อมด้วยกำแพงสูง ให้ความรู้สึกปลอดภัยเป็นพิเศษ
ลู่เจินหยุนขนข้าวของทั้งหมดเข้าไปในห้องที่มีเตียงเตา แต่ห้องนั้นไม่ใช่เรือนหลัก หากเป็นห้องหินในเรือนฝั่งตะวันออก คาดว่าคงสร้างห้องนี้ขึ้นมาเป็นพิเศษเพื่อทำเตียงเตา
ห้องนี้ไม่ได้เล็กไปกว่าเรือนหลัก อย่างน้อยก็เพียงพอสำหรับลู่เจินหยุนที่อยู่คนเดียว
นางเก็บเสบียงทั้งหมดลงในตู้เก็บของตรงปลายเตียงเตา เหลือไว้ข้างนอกเพียงส่วนเล็กน้อยสำหรับกินในแต่ละวัน ส่วนเสื้อผ้ากับของอื่น ๆ ก็วางไว้ข้างนอกชั่วคราว เพราะมีตู้เก็บของอยู่ใบเดียว เมื่อใส่เสบียงลงไปแล้วก็ย่อมใส่เสื้อผ้าไม่ได้อีก
ข้างตู้เก็บของมีแม่กุญแจวางอยู่ดอกหนึ่ง ลู่เจินหยุนหยิบขึ้นมาลองดู ขนาดพอดีกับการใช้ล็อกตู้ นับว่าช่วยให้ปลอดภัยขึ้นไม่น้อย
เมื่อเห็นแม่กุญแจดอกนี้ ลู่เจินหยุนก็นึกขึ้นได้ว่า หากนางออกไปข้างนอกแล้วมีคนเข้ามาในห้องหรือในลานบ้านจะทำอย่างไร?
นางจึงเริ่มเดินสำรวจห้องต่าง ๆ เพื่อหากุญแจที่ใช้ล็อกประตูรั้วได้ แต่เดินวนอยู่รอบหนึ่งก็หาไม่เจอ
คิดว่าคงถูกขนไปหมดแล้ว ส่วนแม่กุญแจของตู้เตาคงตกค้างอยู่เพราะเจ้าของบ้านรีบร้อนเกินไป
จากนั้นลู่เจินหยุนก็ปัดกวาดลานบ้านคร่าว ๆ แล้วตักน้ำกับผ้าขี้ริ้วมาเช็ดห้องของตนด้วย
แม้ฝนจะไม่ตกมาสามเดือนแล้ว ระดับน้ำในแม่น้ำแถบนี้จะลดลงไปมาก แต่ก็น่าจะยังมีน้ำสำหรับกินและใช้