ทั้งหมู่บ้านอพยพหนีภัย ฉันเก็บสะสมเสบียงอยู่กลางดอยเพียงลำพัง

ตอนที่ 19 เก็บตกของดีในจวนตระกูลหลู

7 นาที· 1.5K คำ

เฮ่อเหวินหลีกระโดดลงจากรถลา กวาดตามองซ้ายขวา เมื่อเห็นว่าบริเวณใกล้เคียงไม่มีใครอื่นนอกจากพวกเขา ก็ทะยานตัวข้ามเข้าไปในลานบ้านทันที

อีกสามคน: “???”

“พี่หลี อื้อ...” ลู่เกาซิ่งตกใจจนเกือบร้องเรียกเฮ่อเหวินหลี แต่หยางต้าผอก็ปิดปากเขาไว้ได้อย่างว่องไว

โชคดีที่ตอนนี้ลู่เกาซิ่งนั่งอยู่บนรถลา ไม่อย่างนั้นด้วยส่วนสูงของหยางต้าผอ คงปิดปากเขาไม่ถึงแน่

หยางต้าผอพูดอย่างเอือมระอา “เอ้อร์โก่วจื่อ เจ้าอยากเรียกคนให้แห่กันมาหรือไง?”

เจ้าตัวโตหัวทึบนี่ลืมภาพที่เห็นบนถนนเมื่อครู่ไปแล้วหรือ?

แล้วก็ลืมอันตรายที่พวกเขาเจอมาตลอดทางด้วยหรือไง?

ตอนนี้เฮ่อเหวินหลีไม่อยู่ ถ้าดึงดูดคนที่คิดร้ายเข้ามา พวกเขาจะเอาชีวิตที่ไหนมาเสี่ยง?

พอได้ยินเช่นนั้น ลู่เกาซิ่งก็รีบโบกมือ เมื่อครู่เขาตื่นเต้นไปชั่วขณะจนลืมตัว

เห็นว่าลู่เกาซิ่งเข้าใจแล้ว หยางต้าผอก็ปล่อยมือจากปากเขา ก่อนจะเช็ดมือลงบนตัวลู่เกาซิ่งอย่างรังเกียจ

ลู่เกาซิ่ง: “……”

ลู่เจินหยุนรู้สึกขบขัน จึงหันหน้าไปอีกทางและยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย

ไม่นานนัก เสียงของเฮ่อเหวินหลีก็ดังมาจากด้านใน “เอ้อร์โก่ว พาท่านป้ากับคนอื่น ๆ ไปที่ประตูข้างทางตะวันตก”

เขาจงใจกดเสียงให้ต่ำ พอดีให้ทั้งสามคนด้านนอกได้ยิน

เมื่อได้รับคำสั่ง ลู่เกาซิ่งก็พาลู่เจินหยุนกับหยางต้าผอไปยังประตูข้างทางตะวันตก ตอนที่พวกเขามาถึงประตูหลังเมื่อครู่ก็ผ่านประตูข้างมาแล้ว ซึ่งประตูนั้นก็ลงกลอนจากด้านในเช่นกัน

เมื่อพวกเขามาถึงประตูข้างฝั่งตะวันตก เฮ่อเหวินหลีก็เปิดประตูไว้เรียบร้อยแล้ว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป