ทั้งหมู่บ้านอพยพหนีภัย ฉันเก็บสะสมเสบียงอยู่กลางดอยเพียงลำพัง

ตอนที่ 36 เฮ่อเหวินหลีจะออกไปข้างนอก

6 นาที· 1.5K คำ

บางทีนางอาจพาหยางต้าผอ หลิวไน่ไน่ ลู่เหยียเหยีย รวมถึงคนตระกูลเฮ่อกับสามีภรรยาลู่เกาซิ่งไปด้วยก็ได้

ตลอด 27 ปีในชาติก่อน ลู่เจินหยุนแทบไม่เคยได้รับน้ำใจจากใคร นิสัยของนางจึงค่อนข้างเย็นชา

แต่นางไม่ใช่คนที่จะตอบแทนบุญคุณด้วยความแค้น ตรงกันข้าม ใครดีกับนางหนึ่งส่วน นางจะตอบแทนกลับไปสิบส่วน

เพราะนางไม่อยากติดค้างใคร

หากพวกเถื่อนไม่บุกมา อย่างไรเสียบ้านหลังนี้ก็ไม่หนีไปไหน เก็บไว้พักยามทำงานเหนื่อยก็ได้

ที่ดิน 300 ตารางเมตรตรงด้านหน้า ปลูกแตงกวา ถั่วเหลือง ถั่วแดง และถั่วเขียวไปแล้ว ส่วนที่ดิน 200 ตารางเมตรซึ่งเพิ่งถางเสร็จ ลู่เจินหยุนตั้งใจจะใช้ปลูกข้าวสาลี

ท่านลุงซานนำเมล็ดพันธุ์ข้าวสาลีมาส่งให้เมื่อวาน มีอยู่ราว 10 ชั่ง

อีกทั้งยังนำกลับไปจากนางอีกหนึ่งกระสอบ คราวนี้เอาไปค่อนข้างมาก ราว 60 ชั่ง

ท่านลุงซานบอกว่าตนเองก็ว่างอยู่ จะช่วยคัดเมล็ดข้าวสาลีที่ไม่ดีออกให้ก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเอาทั้งหมดไปทำพันธุ์

ลู่เจินหยุนหว่านเมล็ดพันธุ์ข้าวสาลีที่ตากแห้งแล้วทั้ง 10 ชั่งลงดิน

หลังปลูกข้าวสาลีเสร็จ นางมองไปยังพื้นที่ว่างที่เพิ่งปรากฏขึ้นทางนั้น มีรัศมี 1,000 เมตร หรือราว 1,000 ตารางเมตร นอกจากแปลงนา 500 ตารางเมตรกับพื้นที่ 40 ตารางเมตรที่เรือนไผ่หลังเล็กกินเข้าไปแล้ว นางยังต้องเร่งถางที่ดินอีก 460 ตารางเมตร จึงจะเลื่อนเป็นระดับ 3 ได้

“ระบบ ที่ดินฝั่งนี้ถูกเรือนไผ่หลังเล็กกินพื้นที่ไป 40 ตารางเมตร แล้ว 40 ตารางเมตรนี้นับว่าข้าถางแล้วหรือยัง” ลู่เจินหยุนถาม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป