ทั้งหมู่บ้านอพยพหนีภัย ฉันเก็บสะสมเสบียงอยู่กลางดอยเพียงลำพัง

ตอนที่ 30 หมู่บ้านหนีภัยกันหมด เหลือเพียงข้าที่กักตุนเสบียงไว้ในหุบเขาลึก

7 นาที· 1.5K คำ

ลู่เจินหยุนยังมีเมล็ดถั่วเหลือง ถั่วแดง และถั่วเขียวเหลืออยู่อีกไม่น้อย

แปลงดินเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว คราวนี้นางจึงมาถามท่านลุงซานว่าควรหว่านเมล็ดอย่างไร

ท่านลุงซานได้ยินดังนั้นก็กล่าวว่า “เอาถั่วทั้งสามชนิดมาให้ข้าดู ข้าจะช่วยคัดให้ เมล็ดพันธุ์ต้องเลือกเมล็ดที่อวบเต็มเมล็ด ไม่มีรอยแตกเสียหายและไม่ถูกแมลงกัดกิน เมล็ดแบบนี้เมื่อนำไปปลูกจึงจะงอกได้ดี”

“ได้เจ้าค่ะ” ลู่เจินหยุนรู้เรื่องการเพาะปลูกเพียงผิวเผิน รู้แค่ว่าช่วงเดือน 3 ถึงเดือน 4 เป็นเวลาที่เหมาะแก่การเพาะปลูกในฤดูใบไม้ผลิที่สุด ส่วนเมล็ดพันธุ์ต้องเลือกอย่างไร หรือมีเรื่องอื่นใดอีก นางไม่ค่อยรู้ชัดนัก

เดิมทีนางคิดว่าการปลูกถั่วคงเหมือนปลูกแตงกวา แค่ขุดหลุมฝังเมล็ดลงไปก็พอ ไม่เคยนึกเลยว่ายังต้องคัดเมล็ดก่อน

เมื่อนางนำถั่วมาให้ ท่านลุงซานก็สอนวิธีคัด วิธีแช่เมล็ดเร่งให้งอก และวิธีหว่านเมล็ด

ลู่เจินหยุนตั้งใจฟัง เมื่อเจอเรื่องที่ไม่เข้าใจก็หยิบดินสอถ่านที่ทำเองขึ้นมาจดลงบนกระดาษ

ก่อนหน้านี้นางเก็บพู่กัน หมึก กระดาษ และแท่นฝนหมึกไว้ไม่น้อยจากห้องหนังสือของนายท่านหลู ทว่านางไม่ถนัดใช้พู่กัน จึงทำดินสอถ่านขึ้นมาเองแท่งหนึ่ง

ตอนแรกท่านลุงซานประหลาดใจอยู่บ้างที่เห็นลู่เจินหยุนเขียนหนังสือได้ เพราะเดิมทีลู่ต้าเหนียวไม่รู้หนังสือ

แต่พอเห็นตัวอักษรที่ลู่เจินหยุนเขียนบิดเบี้ยว แถมยังมีเพียงครึ่งตัว เขาก็เข้าใจขึ้นมา

คงเป็นหลินเหวินที่สอนนางเขียน แต่เพราะสอนไม่มาก ลู่เจินหยุนจึงเขียนได้เพียงบางตัว

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป