ร้านน้ำชาตั้งอยู่ริมถนนปินเหอต้าเต้า มองออกไปจากหน้าต่างชั้นสองจะเห็นผืนน้ำงดงาม แสงระยิบระยับสะท้อนบนผิวน้ำ ทิวทัศน์ฤดูใบไม้ร่วงริมแม่น้ำชวนรื่นรมย์ หากไม่นับฝูงซอมบี้ที่เบียดเสียดกันอยู่ด้านนอก
ทั้งสามกินอะไรเล็กน้อยบนชั้นสอง ฉู่เยว่ยังชงชาหนึ่งกาอย่างเป็นพิธีเป็นการ ก่อนถือถ้วยชาไปยืนสังเกตฝูงซอมบี้ด้านล่างริมหน้าต่าง
“พวกคุณมาดูนี่สิ นั่นกำลังทำอะไรกัน?”
จู่ ๆ ฉีหมิงที่อยู่ตรงหน้าต่างอีกฝั่งก็ร้องเรียก
ฉู่เยว่กับอันเจี๋ยรีบเดินเข้าไป มองตามทิศที่ฉีหมิงชี้ จากระยะไกลเห็นได้ว่าตรงนั้นน่าจะเป็นซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ มีรถบรรทุกหนักจอดอยู่หน้าทางเข้าอยู่หลายคัน คนกลุ่มหนึ่งเดินเข้าออกซูเปอร์มาร์เก็ต ขนข้าวของขึ้นรถไม่หยุด
หน้ารถบรรทุกหนักยังมีรถจอดอยู่อีกสองคัน เป็นรถแบบเดียวกับขบวนที่พวกเขาเจอเมื่อคืนก่อน ข้างรถมีคนถือปืนคอยระวังรอบด้าน แต่ดูแล้วไม่เหมือนทหาร
ทั้งสามมองหน้ากัน ดูท่าคนพวกนี้จะอยู่กลุ่มเดียวกันจริง ๆ และน่าจะมีอิทธิพลไม่น้อย
ต้องรู้ก่อนว่าแม้แต่เสิ่นเหล่าใหญ่ พี่ใหญ่ของอันเจี๋ยที่คลุกคลีอยู่ทั้งวงการมืดและวงการขาวมาหลายปี ยังไม่มีอาวุธกับคนมากขนาดนี้
ฉู่เยว่คาดเดาในใจว่า คนพวกนี้มีทั้งคนทั้งปืน ยังกล้าเข้ามาขนเสบียงในเขตเมือง ดูท่าน่าจะเป็นคนจากฐานรวมตัวผู้รอดชีวิตเมืองซินที่ออกมาเก็บเสบียง
ชาติที่แล้วเธอเคยได้ยินว่าผู้ก่อตั้งฐานรวมตัวผู้รอดชีวิตเมืองซินเป็นคนเหี้ยมโหด ก่อนวันสิ้นโลกก็มีเบื้องหลังเป็นแก๊งอันธพาล ได้ยินว่ามีอิทธิพลอยู่ทั่วทั้งมณฑลไป๋