สื้ออวี้มิกล้าบอกให้เว่ยชิงเยี่ยนรู้ว่าเขาจำนางได้แล้ว
เรื่องอื่นนั้นเขาไม่คิดปิดบังนาง จึงบอกตามตรงว่า "เป็นท่านนายหญิงเว่ยที่อนุญาต นางเดินทางไปเขาทรายเหลืองด้วยตนเอง สวมชุดมรณาให้เขา แล้วให้ข้านำศพของเขาไปยังเป่ยหลิง ให้เขาเห็นกับตาว่าข้าจะล้างแค้นให้เขาอย่างไร"
ถึงกับเป็นมารดาที่ให้เขาทำเช่นนั้นรึ?
มือที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อของเว่ยชิงเยี่ยนกำแน่นทันใด
"ท่านนายหญิงเว่ยไปเขาทรายเหลืองได้อย่างไร?"
สื้ออวี้ส่ายศีรษะ
หลังจากเว่ยชิงเยี่ยนถูกซั่งเหอพาตัวไป เขากำลังคิดหาวิธีใช้ศพชายนี่ปิดบังท่านนายหญิงเว่ย นางก็มาถึงเสียก่อน
นางมิแม้แต่จะหยั่งเชิงว่าเขาได้พบเว่ยชิงเยี่ยนตัวจริงหรือไม่ หรือล่วงรู้ความลับของตระกูลเว่ยหรือไม่
เขารู้มาตลอดว่าท่านนายหญิงเว่ยเข้มงวดกับเว่ยชิงเยี่ยนอย่างถึงขั้นเกือบเย็นชา เพียงแต่ไม่คิดว่านางจะใจเด็ดขาดถึงเพียงนี้
เขากังวลว่านางจะแอบตามหาศพของเว่ยชิงเยี่ยน แล้วทำให้มีผู้พบพิรุธว่าเว่ยชิงเยี่ยนเป็นสตรี จึงส่งคนติดตามนางเพื่อเก็บกวาดร่องรอยให้ทันท่วงที
แต่ไม่คิดว่านางจะไม่ตามหาเลยด้วยซ้ำ
"ท่านนายหญิงเว่ยมิได้แจ้งเหตุผล เปลี่ยนชุดมรณา ตอกตะปูปิดโลง ทั้งหมดใช้เวลาเพียงหนึ่งเค่อเศษก็ขึ้นม้าตรงกลับเมืองหลวงทันที"
ไม่แม้แต่จะหันหลังมามอง
แผ่นหลังของเว่ยชิงเยี่ยนเย็นเยียบขึ้นมา
เมื่อตอกตะปูปิดโลงแล้วก็จะไม่เปิดอีก หนึ่งเค่อเศษจะจัดการศพให้เรียบร้อยได้อย่างไร?
ข่าวลือว่ามารดาโศกเศร้าจนล้มป่วยเพราะนางเสียชีวิตนั้นเป็นเท็จ แท้จริงแล้วนางใช้ข้ออ้างพักรักษาตัวแอบออกจากเมืองหลวง คงกังวลว่าตัวตนของนางจะถูกสื้ออวี้พบกระมัง?
เห็นใบหน้าของอาปู้ที่ยังไม่เน่าเปื่อย มารดาย่อมเดาได้ว่าเป็นร่างแทนของนาง
ตัวตนของนางไม่รั่วไหล ตระกูลเว่ยปลอดภัย มารดาก็วางใจกลับเมืองหลวงได้
แต่นางกลับให้สื้ออวี้นำอาปู้ไปเป่ยหลิง