แม่ทัพหญิงผู้นำวิญญาณ

ตอนที่ 29 ความจริงในปีนั้น

7 นาที· 1.5K คำ

เว่ยชิงเยี่ยนหันไปมองเยี่ยนหลาน

มือที่เปื้อนเลือดของเยี่ยนหลานสั่นเทาอย่างควบคุมไม่ได้ ร่างกายก็ราวกับไร้วิญญาณ นิ่งงัน

นางเพิ่งสังหารคนเป็นครั้งแรก

และสังหารไปมากมายเพียงนี้

แต่พวกมันเป็นคนหรือ

พวกมันไม่ใช่คน พวกมันชั่วช้าสามานย์ อัปรีย์กว่าสัตว์เดรัจฉาน... พวกมัน... ทำลายนาง!

มือที่สั่นเทาถูกจับไว้ "เยี่ยนหลาน เจ้าใช้มือคู่นี้ล้างแค้นให้ตนเองแล้ว ในภายภาคหน้า มือคู่นี้ก็จะปกป้องให้เจ้ามีชีวิตอยู่อย่างดี"

ภายภาคหน้า?

ใช่แล้ว ชีวิตนางยังอยู่ ยังมีภายภาคหน้า อาจจะเต็มไปด้วยขวากหนาม อาจจะยากลำบากยิ่ง

แต่เมื่อเทียบกับญาติพี่น้องที่ตายในสนามรบ อย่างน้อยนางก็ยังมีชีวิตอยู่

เมื่อต้องเผชิญกับความเป็นความตาย เรื่องที่ต้องประสบพบเจอและเกียรติยศชื่อเสียงจะนับเป็นอันใดได้

ตั้งแต่นางตัดสินใจไม่สวมผ้าคลุมหน้าขึ้นภูเขา ก็เตรียมใจไว้แล้วว่าจะเผชิญกับทุกสิ่ง นางไม่ควรขลาดกลัว

แต่เมื่อมือของเว่ยชิงเยี่ยนลูบหลังนางเบาๆ นางก็ยังอดไม่ได้ที่จะกอดนางแน่น น้ำตาร่วงหล่นพร่างพรู

จิงเจ๋อพร้อมองครักษ์คนอื่นๆ ค้นพบห้องเก็บสุรา จึงนำสุราราดลงบนโต๊ะเก้าอี้และศพ สุดท้ายยกคบเพลิงส่งให้ตรงหน้าเยี่ยนหลาน "เผาที่นี่เสีย"

เผาให้สิ้นซาก อดีตก็ไม่ต้องคิดถึงอีก

จิงเจ๋อไม่สันทัดคำพูด แต่เยี่ยนหลานเข้าใจการปลอบโยนและให้กำลังใจในแววตาของเขา

นางเช็ดน้ำตา รับคบเพลิงมาจุดบนศพหลายศพ นางจะเผาความอัปยศและความอเนจอนาถให้มอดไหม้ ณ ที่แห่งนี้

คุณหนูฉางและผู้ติดตาม ไม่ใช่ญาติมิตรกับนาง แต่กลับเดินทางร่วมทางมาเป็นเพื่อนนาง นางประสบเคราะห์ร้ายและความโหดร้าย แต่ก็ได้พบกับความอบอุ่นและความดีงาม

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป