"คุณหนูฉางอยากทำการค้าใดกับเปิ่นหวัง?"
น้ำเสียงสื้ออวี้เรียบเฉย ทว่าหัวใจกลับเต้นเร็วขึ้นโดยไม่รู้ตัว
เว่ยชิงเยี่ยนเงยหน้าขึ้น สบตากับเขา "ท่านอ๋องเข้าใกล้ข้ามา คงมีเหตุผล ท่านอ๋องต้องการให้ข้าทำสิ่งใด?"
ถามตรงเช่นนี้
สื้ออวี้กำมือแน่น แล้วค่อยๆ คลายออก
การเข้าใกล้นางเป็นสัญชาตญาณ นางไม่ยอมรับสถานะของตน เขาก็ถือว่านางเป็นฉางชิงเนี่ยน เพียงนางยังมีชีวิตอยู่ก็พอแล้ว
สำหรับฉางชิงเนี่ยน เขามีเรื่องขอความช่วยเหลือจริงๆ "คุณหนูเป็นผู้เฉลียวฉลาด เปิ่นหวังก็จะไม่อ้อมค้อม
คุณหนูปรากฏตัวที่บ่อน้ำร้อนในจังหวะเวลาที่บังเอิญเกินไป ทำให้เปิ่นหวังอดสงสัยไม่ได้ จึงติดตามไป จนรู้ว่าคุณหนูมีความสามารถเหนือผู้อื่นด้านวิชาเร้นลับ"
เว่ยชิงเยี่ยนทำสีหน้าเรียบเฉย แต่ในใจกำลังคิดว่า ควรเตะตู้เสวียอี้อีกสักสองสามทีดีหรือไม่
ครั้งแรกที่พูดเรื่องแซ่ฟางกับตู้เสวียอี้ นางรู้สึกว่ามีคนอยู่ข้างนอก แต่เห็นตู้เสวียอี้ไม่มีปฏิกิริยาใด ก็นึกว่าเป็นองครักษ์ลับของตู้เสวียอี้
ไม่คิดว่าจะเป็นคนของสื้ออวี้
สื้ออวี้เห็นนางไม่พูด จึงกล่าวต่อ "มีเรื่องหนึ่ง เปิ่นหวังแอบสืบมาหลายปีแต่ไร้ผล ผู้รู้บางคนก็ตายไปแล้ว จึงอยากลองใช้วิธีของคุณหนู เชิญคุณหนูช่วยสืบดู"
เว่ยชิงเยี่ยนครุ่นคิดเล็กน้อย เมื่อรู้ความจริงเรื่องแตกหักและแผนการที่มารดาเคยวางไว้ต่อสื้ออวี้ หากไม่จำเป็น นางไม่อยากเป็นศัตรูกับสื้ออวี้ จึงอยากใช้โอกาสนี้ถามให้กระจ่าง
"เรื่องใด?"
"ยี่สิบสี่ปีก่อน มีสามีภรรยาคู่หนึ่งพาทารกชายแรกเกิดเข้าพักที่วัดต้าเจวี๋ย แต่กลับทิ้งเด็กไว้ในวัด แอบหนีไปกลางดึก เปิ่นหวังอยากรู้ว่าสามีภรรยาคู่นั้นเป็นใคร?"
แล้วเหตุใดจึงทิ้งเด็กคนนั้น
ยี่สิบสี่ปีก่อน?