เถียนหู่ก้าวเข้าสู่ช่วงที่สี่ แรงโน้มถ่วง 2.2 เท่ากดทับลงมาทันที พื้นรองเท้ากระแทกพื้นอย่างหนักหน่วง หน้าอกพลันอึดอัดตามไปด้วย
เขาสูดหายใจเข้า แต่ก็ยังรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง ความเข้มข้นของออกซิเจนที่นี่เหลือเพียง 11% ต่ำกว่าช่วงแรกที่มี 13% เสียอีก ขณะเดียวกันการรบกวนจากพลังธาตุระดับสองก็เริ่มขึ้นพอดี
พลังงานสายนั้นเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็น กระแทกสนามชีวิตจนปั่นป่วน ภายในยังมีกระแสไฟฟ้าเล็กละเอียดปะปนอยู่ จู่ ๆ ขาขวาของเถียนหู่ก็ชา เท้าที่ยกขึ้นเกือบเหยียบพลาด
เขารีบผ่อนฝีเท้า ประคองร่างกายให้มั่นคงก่อน ซ่งจื่ออ๋างกับเหลียงเยว่ต่างก็แซงหน้าเขาไปอย่างรวดเร็ว
【อันดับปัจจุบัน: อันดับสอง】
【อันดับปัจจุบัน: อันดับสาม】
ความต้านทานที่เพิ่งฝึกได้ยังไม่หายไป แต่แรงโน้มถ่วงหนักขึ้น ออกซิเจนน้อยลง สิ่งที่เคยพอทนไหว พอมาถึงที่นี่ก็ยังทำให้ลำบาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพลังธาตุที่รบกวน ซึ่งเขาไม่เคยเผชิญมาก่อน
ทั้งสามอย่างถาโถมเข้ามาพร้อมกัน ร่างกายวัยหกขวบของเถียนหู่จะปรับตัวได้ทันทีเสียที่ไหน!
ในเขตสังเกตการณ์ ใบหน้าของเถียนกั๋วผิงยังคงแดงเรื่อด้วยความดีใจเมื่อครู่ พอเห็นอันดับของลูกชายร่วงลงอีกครั้ง เขาก็รีบถามว่า “เสี่ยวฉิง หู่จื่อถึงขีดจำกัดแล้วหรือ?”
“ช่วงนี้ยากอยู่แล้ว” เสิ่นฉิงตอบเร็วกว่าปกติ ในใจก็เป็นห่วงหลานชาย “แรงโน้มถ่วง 2.2 เท่า ความเข้มข้นออกซิเจนมีแค่ 10% สูงกว่าที่เสี่ยวหู่ฝึกตามปกติอยู่หนึ่งระดับ แถมยังมีพลังธาตุรบกวนอีก เมื่อก่อนเขาไม่เคยฝึกกับสภาพแบบนี้เลย”
“ถ้าอย่างนั้นให้เขาถอนตัวไหม?” เถียนกั๋วผิงถาม
“ตอนนี้ยังพอไหว อย่าเพิ่งรีบร้อน” เสิ่นฉิงกล่าว “ดูสิ กรอบตรวจวัดยังไม่เปลี่ยนเป็นสีแดง ระบบป้องกันก็ยังไม่เข้าควบคุม”
ปากเธอปลอบพี่เขย แต่ตัวเองก็ไม่กล้าผ่อนคลาย เถียนหู่มีความแข็งแกร่งของชีวิตเพียง 1.86 ส่วนเหลียงเยว่มีถึง 8.3 ช่องว่างมากมายขนาดนั้น ต่อให้วิ่งเก่งและรู้จักอาศัยแรงส่ง ก็ใช่ว่าจะรับมือได้ทุกอย่าง
ในสนามแข่ง ลมหายใจของเถียนหู่ถี่กระชั้นขึ้นเรื่อย ๆ แผ่นหลังกับหัวไหล่ถูกแรงโน้มถ่วงกดจนทรมาน ขณะเดียวกันยังต้องระวังพลังธาตุที่แทรกเข้าไปในกล้ามเนื้อ ไม่ให้ขากระตุกจนล้มเสียก่อน