วันสิ้นโลกแล้วจะขยันแข่งกันไปทำไม? กักตุนเสบียงสิ!

ตอนที่ 1 โลกจะสิ้นอยู่แล้ว ยังจะขยันแข่งกันไปทำไม? ตุนเสบียงสิ

9 นาที· 2K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

เมืองไห่เฉิง

ห้องหนึ่งบนชั้นสองของคฤหาสน์ตระกูลฉิน บนเตียงใหญ่ปูผ้าซาตินสีน้ำเงินเข้ม

หญิงสาวคิ้วเข้มตาโต ใบหน้างดงามโดดเด่น นั่งเหม่ออยู่บนเตียงพร้อมขอบตาคล้ำ

ผมหยิกดำขลับหนาดกดุจสาหร่ายทะเลแผ่สยายอยู่ด้านหลัง คล้ายเมฆซ้อนชั้น

ฉินเซิงใช้เวลาถึงสิบนาทีเต็ม กว่าจะยอมรับความจริงที่ว่าตัวเองได้เกิดใหม่

ห้องนี้คือที่ที่เธอใช้ชีวิตมานานยี่สิบปี ของตกแต่งและภาพแขวนทุกชิ้นในห้องล้วนเป็นสิ่งที่เธอเลือกเอง

เธอจ้องภาพถ่ายครอบครัวสามคนบนผนังอย่างเหม่อลอย

“เกิดใหม่งั้นเหรอ?”

เธอพึมพำเสียงเบา ก่อนจะระเบิดเสียงคำรามด้วยความเดือดดาล

“ทำไมต้องเกิดใหม่ด้วย! สวรรค์ นี่กำลังแกล้งฉันเล่นหรือไง!”

นาฬิกาดิจิทัลบนผนังแสดงเวลา:

ปี 20** วันที่ 5 กรกฎาคม เวลา 01:31 น.

เธอจำทุกอย่างในชาติก่อนได้อย่างชัดเจน

อีกสองเดือนให้หลัง ในยามรุ่งสาง พายุฝนโหมกระหน่ำไปทั่วโลก

จากนั้นวันสิ้นโลกก็ปะทุขึ้น อุณหภูมิพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ภัยพิบัติเกิดขึ้นไม่หยุดหย่อน สิ่งมีชีวิตวิวัฒนาการ...

จากคุณหนูรุ่นสองที่ไม่เคยแม้แต่จะหยิบจับอะไรด้วยสิบนิ้ว เพียงชั่วข้ามคืนเธอก็สูญสิ้นทุกสิ่ง

เงินในบัญชีธนาคารซื้อขนมปังสักก้อนยังไม่ได้

คฤหาสน์ตระกูลฉินที่เคยเป็นสัญลักษณ์ของฐานะมหาเศรษฐี หลังวันสิ้นโลกก็เป็นเพียงกองอิฐไร้ความหมาย

เธอเคยถูกเพื่อนร่วมทีมที่อยู่ข้างกายหักหลัง ภายหลังคนทรยศก็ถูกเธอลงมือฆ่าด้วยตัวเอง

เธอยังเคยถูกคนอ่อนแอน่าสงสารที่ดูเหมือนไร้พิษภัยลอบเล่นงานด้วย ตั้งแต่นั้นมาเธอก็ไม่ทำตัวเป็นแม่พระอีก

สามปีในวันสิ้นโลก เธอหนีตายครั้งแล้วครั้งเล่า อดอยากจนแทบไม่มีอะไรตกถึงท้อง

ต่อมาเธอเข้าร่วมกลุ่มอำนาจแห่งหนึ่ง ในที่สุดก็อดทนจนหัวหน้าตาย แล้วได้ขึ้นเป็นผู้มีอำนาจในพื้นที่แห่งหนึ่ง

แม้จะเทียบกับกลุ่มอำนาจระดับหนึ่งไม่ได้ แต่ก็ถือว่าใช้ชีวิตอิสระสบายใจ

ใครจะคิดว่าแค่เธอนอนหลับไปตื่นเดียว ยังไม่ทันได้จัดงานฉลองชัยชนะ ก็กลับมาเกิดใหม่แล้วงั้นเหรอ?!

ความรู้สึกนี้ก็เหมือนเล่นเกมทั้งคืนทุกวัน กว่าจะไต่แรงก์จนถึงระดับราชันได้!

ความตื่นเต้นยังไม่ทันจางหาย

จู่ ๆ บัญชีก็ถูกระบบรีเซ็ต กลับไปเริ่มต้นใหม่ที่หมู่บ้านมือใหม่!

มันเป็นความรู้สึกชวนหงุดหงิดจนพูดไม่ออกแบบนี้ ใครจะเข้าใจล่ะ?!!!

เธอเป็นหัวหน้ากลุ่มอำนาจอยู่ดี ๆ วันไหนว่างก็ได้กินเนื้อดื่มเหล้า แถมยังได้ชมหนุ่มหล่อ ชีวิตไม่ได้สุขสบายดีหรือไง?

เธอไม่ได้อยากเกิดใหม่เลยสักนิด!

ไม่อยากแม้แต่นิดเดียว!

เมื่อก่อนอ่านนิยาย ไม่ใช่ว่ามีแต่คนที่ชีวิตชาติที่แล้วน่าอนาถมากถึงจะได้เกิดใหม่หรอกหรือ?

เธอรู้สึกว่าตัวเองมีความสุขจะตาย!

ถึงพ่อแม่จะเสียไปตั้งแต่เธอยังเด็ก แต่ก็ทิ้งมรดกไว้ให้เป็นแสนล้าน มากพอให้เธอใช้ชีวิตกินนอนรอวันตายไปทั้งชาติ!

ช่วงแรกหลังวันสิ้นโลกแม้จะลำบากอยู่บ้าง แต่ด้วยความใจกล้าไม่กลัวตาย สุดท้ายเธอก็เป็นคนประสบความสำเร็จคนหนึ่ง!

บทของเธอไม่ใช่บทหัวหน้าใหญ่หรอกหรือ?

ทำไมถึงต้องเกิดใหม่ด้วย!!!!

ฉินเซิงแทบอยากแหงนหน้ากรีดร้องลั่นฟ้า!

แต่เดี๋ยวก่อน...มรดก???!!!

จู่ ๆ เธอก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงควานโทรศัพท์จากใต้หมอน

เธอดูยอดเงินในบัญชีธนาคารของตัวเอง

“หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก...ยังมีอีกแสนหนึ่งหมื่นสามพันล้าน!”

เมื่อเห็นยอดเงินในบัญชี สีหน้าโศกเศร้าขุ่นเคืองของฉินเซิงก็คลายลง

เธอค่อย ๆ ยิ้มกว้างขึ้น รอยยิ้มเบิกบานจนแทบลอยขึ้นฟ้า

ใช่แล้ว!

ทำไมถึงนึกไม่ออกนะ!

เธอเกิดใหม่แล้วนี่!

นี่คือช่วงก่อนวันสิ้นโลก!

เงินของเธอยังใช้ซื้อของได้จริง ๆ!

ไม่ใช่กระดาษเอาไว้เช็ดก้น!

ทั้งคฤหาสน์ตระกูลฉิน หุ้นบางส่วนที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ รวมถึงอสังหาริมทรัพย์อื่น ๆ

ของหรูหราทั้งบ้านของเธอก็เอาไปแลกเป็นเสบียงได้หมด!!

อาฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!!!

เสียงหัวเราะสุดบ้าคลั่งดังออกมาจากห้องบนชั้นสอง

แมวกลางคืนที่กำลังพักอยู่ในสวนสะดุ้งตื่นจากฝัน

มันร้อง “เหมียว~” ก่อนจะกระโดดพรวดเดียว หายลับไปในความมืด

แม้ชีวิตชาติที่แล้วของฉินเซิงจะถือว่าไปได้สวย แต่หลังวันสิ้นโลก แค่มีข้าวกินอิ่มก็ถือว่าอยู่เหนือคนทั่วไปแล้ว ส่วนอยากกินให้อร่อยน่ะหรือ ฝันไปเถอะ

ชาตินี้เมื่อมีเงินมากมายขนาดนี้ เธอจะต้องเป็นหนูแฮมสเตอร์ตุนเสบียงตัวแม่ให้ได้!

ใช้เงินทุกสตางค์ให้หมดเกลี้ยง!

ขายบ้าน ขายหุ้น! ขายกระเป๋า! ขายเครื่องประดับ!!

ตุนเสบียงจนหมดตัวไปเลย!!

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอจะผลาญเงินให้ยับ ต่อให้พระเยซูก็ห้ามเธอไม่ได้!

พอคิดถึงตรงนี้ ฉินเซิงก็ไม่กลุ้มใจอีกต่อไป

บัญชีถูกรีเซ็ตก็ไม่เป็นไร ประสบการณ์ยังอยู่!

เธอไม่เชื่อหรอกว่าชาตินี้ตัวเองจะมีชีวิตแย่กว่าชาติที่แล้วได้!

เมื่อนึกถึงตรงนี้

ฉินเซิงคว้าโทรศัพท์แล้ววิ่งพรวดลงบันไดไปยังห้องครัวชั้นหนึ่ง

เธอเปิดตู้เย็นสองประตู มองอาหารที่อัดแน่นอยู่ข้างใน

แล้วก็กลืนน้ำลายโดยไม่รู้ตัว

“เอื๊อก~”

“ของอร่อยเยอะแยะขนาดนี้ เมื่อก่อนฉันสมองมีปัญหาหรือไง ถึงคิดแต่จะลดน้ำหนัก?!!!”

“ชีวิตที่กินดีอยู่ดีไม่ได้ จะมีชีวิตอยู่ไปทำไม!”

บางคนกินแค่สองคำก็อิ่มแล้ว ส่วนบางคนกินจนอิ่มแล้วยังยัดต่อได้อีกสองคำ!

ก่อนหน้านี้เพื่อรักษารูปร่าง อาหารของฉินเซิงมีแต่ของแคลอรีต่ำ โปรตีนสูงสารพัดชนิด

แต่ตอนนี้ เธอจ้องเค้กก้อนหนึ่งในตู้เย็นที่ถูกกินไปแค่คำเดียว

ช่างบังเอิญเสียจริง วันนี้เป็นวันเกิดของเธอพอดี

เมื่อมองเค้กวันเกิดแสนประณีตในตู้เย็น น้ำตาแห่งความเศร้าก็หยดจากมุมปากอย่างห้ามไม่อยู่

วันเกิดอะไรแบบนี้ ช่างมีความสุขเหลือเกิน!

“ซู้ด~”

เธอกลืนน้ำลาย ก่อนจะอุ้มเจ้าระเบิดแคลอรีออกจากตู้เย็นแทบจะในทันที

เธอนั่งขัดสมาธิอยู่หน้าตู้เย็น แล้วเริ่มยัดเค้กเข้าปากคำโต ๆ

อื้ม~

รสสัมผัสของครีมหอมหวานมันแบบนี้ สิบปีแล้วที่ไม่ได้กินของอร่อยขนาดนี้!

เธอกินเหมือนผีหิวโซ มือหนึ่งกินเค้ก อีกมือก็หยิบอาหารอย่างอื่นออกจากตู้เย็นอย่างอดใจรอไม่ไหว

ไส้กรอกเนื้อชิ้นใหญ่แบบรัสเซีย!

น้ำอัดลมของคนอ้วน!

ซี่โครงหมูตุ๋นที่เย็นชืดแล้ว!

ส่วนสลัดผักกาดหอมน่ะ ช่างมันเถอะ ไม่อยากกิน!

จนกระทั่งเธอกินจนอิ่มแปล้ ท้องกลมตึง

ตอนเรอ น้ำมันยังเหมือนจะพุ่งขึ้นมาถึงคอ ถึงค่อยหยุดกินอย่างพอใจ

ชาติที่แล้วอุณหภูมิพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วก่อน จากนั้นฝนห่าใหญ่ที่จู่ ๆ ก็เทลงมากลายเป็นจุดเริ่มต้นของวันสิ้นโลกทั้งหมด

ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว

แม้เธอจะเป็นคุณหนูรุ่นสองธรรมดาสามัญ แสนจะจืดชืด ที่ได้รับมรดกนับแสนล้าน แต่พอตั้งสติได้กลับพบว่า

ต่อให้มีเงินมากแค่ไหน ก็ซื้อเสบียงไม่ได้!

ตอนนั้นเงินสดเหลือประโยชน์อยู่แค่สองอย่าง คือเอาไว้จุดไฟกับเช็ดก้น!

ยอดเงินในบัญชีธนาคารยิ่งไม่ต้องพูดถึง

ตอนนี้เมื่อเห็นยอดเงินในแอปธนาคารบนโทรศัพท์ ตัวเลขยาวเหยียดที่มีจุดทศนิยมต่อท้ายกำลังส่องประกายระยิบระยับ

แถมยังมีสัญญาหุ้นอีกปึกหนึ่ง

รวมถึงโฉนดคฤหาสน์ตระกูลฉิน และเอกสารสิทธิ์อสังหาริมทรัพย์อีกหลายแห่ง

เธอตัดสินใจแล้ว

ภายในหนึ่งเดือนนับจากนี้ เธอจะใช้เงินกว่าหนึ่งแสนล้านให้หมดจนสิ้นเนื้อประดาตัว!

ยังมีเงินก้อนเล็ก ๆ จากการขายบ้านกับหุ้นอีกด้วย!

เพราะอย่างนั้น สิ่งแรกที่เธอทำหลังกินอิ่ม

ก็คือหยิบสมุดออกมา แล้วจดรายการเสบียงที่ต้องการลงไปอย่างรวดเร็ว ขณะคิดไปด้วย

หลังสรุปรายการเสร็จ เธอก็เข้าอินเทอร์เน็ตค้นข้อมูล แล้วเติมประเภทที่ยังขาดให้ครบ

จะได้ไม่มีอะไรตกหล่น

ในห้องยามดึก แสงไฟสว่างจ้า

ฉินเซิงฟุบอยู่บนโต๊ะคอมพิวเตอร์ สายตาจับจ้องหน้าจอพลางจดด้วยปากกา

“หลังวันสิ้นโลก อุณหภูมิตอนกลางวันจะสูงมาก ส่วนกลางคืนจะต่ำกว่าศูนย์องศา

เพราะฉะนั้นเสื้อผ้ากันหนาว ผ้าห่มนวม เสื้อขนเป็ด ของพวกนี้ขาดไม่ได้!”

“แล้วก็อาหารหลัก ข้าวสาร แป้ง ข้าวโพด ข้าวสาลี เส้นก๋วยเตี๋ยว...”

“ของใช้ในชีวิตประจำวันก็ขาดไม่ได้ โดยเฉพาะผ้าอนามัย กระดาษชำระ ยาสีฟัน แปรงสีฟัน น้ำยาซักผ้า สบู่...”

“ยังมีเครื่องปั่นไฟ แผงโซลาร์เซลล์ แล้วก็แบตเตอรี่สารพัดชนิด

ช่วงนี้เหมือนในอินเทอร์เน็ตจะมีแก้วน้ำที่ใช้พลังงานแสงอาทิตย์แบบหนึ่ง สามารถดึงไอน้ำจากอากาศแล้วควบแน่นเป็นน้ำได้ นี่มันของล้ำค่า!

น้ำมันเบนซิน น้ำมันดีเซล น้ำมันก๊าด ถ่านหินอะไรพวกนี้ก็ห้ามลืม...”

“ยาก็ต้องเตรียมไว้ ยาแก้หวัด ยาต้านไวรัส ยาแก้อักเสบ ยาเพิ่มภูมิคุ้มกัน แล้วก็แอลกอฮอล์...”

“หม้อ ชาม กะละมัง ตะเกียบ จำเป็นทั้งนั้น! เครื่องปรุงสารพัดอย่าง เกลือ ผงชูรสก็ต้องมี!”

“ยังมีอาหารพร้อมกิน ขนมขบเคี้ยว ไส้กรอกแฮม บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ก๋วยเตี๋ยวหอยขด ซุปหม้อไฟสำเร็จรูป วุ้นเส้นรสเปรี้ยวเผ็ด ตีนไก่ดองพริก ขาไก่ ขาหมู...”

“แล้วก็ไอศกรีม แท่งไอศกรีม ไอศกรีมแท่งโบราณ ห้ามลืมสักอย่าง!

อ้อ ตอนตุนไอศกรีมต้องระวังไอศกรีมราคาโหดด้วย ของพวกนี้ผลาญเงินเกินไป!”

“...”

เธอไล่จดรายการต่อไปทีละอย่าง

ไม่ได้แตะแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์มาหลายปี เมื่อเทียบกับการพิมพ์บันทึก เธอยังถนัดใช้ปากกามากกว่า

จะซื้อเสบียงตั้งเยอะ ถ้าไม่มีมิติส่วนตัวได้ยังไง?

ฉินเซิงลูบคางพลางนึกถึงของตกทอดประจำตระกูลต่าง ๆ ที่บ้าน

จากประสบการณ์อ่านนิยายมานานของนักอ่านรุ่นเก่าอย่างเธอ ตัวช่วยพิเศษมาตรฐานของคนเกิดใหม่มักเป็นระบบหรือไม่ก็มิติส่วนตัว

ตอนนี้ผ่านมาตั้งนานแล้ว ยังไม่เห็นระบบหรือเสียงประหลาดอะไร

งั้นก็เป็นมิติส่วนตัวไปได้มากทีเดียว?

และตามพล็อตนิยายหลายเรื่อง สิ่งที่ใช้เป็นภาชนะบรรจุมิติมักเป็นของตกทอดประจำตระกูลอะไรทำนองนั้น

พอคิดถึงของตกทอดประจำตระกูล ฉินเซิงก็รู้สึกลำบากใจขึ้นมา

ถ้าเป็นบ้านคนทั่วไป แค่คิดก็รู้ได้ทันทีว่าของตกทอดชิ้นไหน

แต่สำหรับเธอคงยากหน่อย

ช่วยไม่ได้ บ้านของพวกเธอรวยเกินไป

ของตกทอดที่บรรพบุรุษสะสมสืบต่อกันมามีมากมายนับไม่ถ้วน

ฉินเซิงใช้กุญแจเปิดประตูลับในห้องหนังสือ

พอประตูเปิด ไฟเซนเซอร์ด้านในก็สว่างขึ้นเอง

ภายในห้องลับขนาดกว่า 300 ตารางเมตร มีชั้นวางของเก่าเรียงเป็นแถวอย่างเป็นระเบียบหลายสิบชั้น!

บนนั้นเต็มไปด้วยโบราณวัตถุล้ำค่า หนังสือโบราณ กระทั่งมีทั้งเครื่องสัมฤทธิ์ กระบี่โบราณ ดาบโบราณที่สะสมไว้

ห้องลับแบบนี้ บ้านของพวกเธอมีถึงสี่ห้อง!

แม่งเป็นของตกทอดประจำตระกูลทั้งหมด!

ป.ล. นางเอกเป็นคนไม่คิดมาก ลงมือโหด! มีศีลธรรมอยู่บ้าง แต่ไม่มาก!

ใครชอบนางเอกนิสัยดี อย่าลังเล รีบหนีตอนนี้ยังทัน! ออกประตูแล้วเลี้ยวซ้ายคือทางหนีฉุกเฉิน!!

ใครชอบก็รีบขึ้นรถเลย!!

สุดท้าย ถ้าไม่ชอบก็เปลี่ยนไปอ่านเล่มอื่นได้ เขียนหนังสือไม่ง่าย อย่าให้คะแนนแย่เลยนะ (/ω\)

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป