ความทุกข์สุขของผู้คนไม่เคยเชื่อมโยงถึงกัน
จวนองค์ชายเก้า
“มาเลย~ มาเริงรื่นกันเถิด อย่างไรเวลาก็ยังเหลือเฟือ มาเลย~ มาสำราญกันเถิด อย่างไรทิวทัศน์งดงามยังมีอีกมาก...”
อันจื้อจ้ายกำลังฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี
“ติ๊ง!”
“เจ้าบ้านสะสมโอกาสสุ่มครบสิบครั้งแล้ว ต้องการสุ่มสิบครั้งรวดหรือไม่?”
มาแล้ว! มาแล้ว! รางวัลใหญ่กำลังเดินมาหาฉันแล้ว!
อันจื้อจ้ายถูมือด้วยความตื่นเต้น พลางท่องพระนามเทพเซียนทั้งหลายอยู่ในใจ แล้วอธิษฐานอย่างจริงจัง
“เทพธิดาแห่งโชคลาภ ฝากด้วยนะ!”
“เปิดเลย!”
【ยินดีด้วย เจ้าบ้านได้รับอุจจาระสุนัขหนึ่งกอง!】
【ยินดีด้วย เจ้าบ้านได้รับน้ำพุวิญญาณ 100 ลิตร!】
【ยินดีด้วย เจ้าบ้านได้รับน้ำพุวิญญาณ 100 ลิตร!】
【ยินดีด้วย เจ้าบ้านได้รับเมล็ดส้มสำหรับปลูกบนที่ดินหนึ่งหมู่!】
……
【ยินดีด้วย เจ้าบ้านได้รับเจตจำนงกระบี่แห่งราชัน!】
ฟู่—สะใจ!
ได้ของระดับทองอีกแล้ว!
อันจื้อจ้ายแทบรอไม่ไหว รีบกล่าวว่า “จงติดตั้งเจตจำนงกระบี่แห่งราชันให้ข้าเดี๋ยวนี้!”
ฟึ่บ!
ลำแสงสีทองสายหนึ่งพุ่งเข้าไประหว่างคิ้วของเขา
ทันใดนั้น ความรู้สึกลี้ลับยากหยั่งถึงก็แผ่คลุมอันจื้อจ้าย
เขาราวกับกลายเป็นเจ้าแห่งหมื่นกระบี่ เพียงเอ่ยว่า ‘กระบี่จงมา’ หมื่นกระบี่ทั่วหล้าก็ทะยานข้ามห้วงมิติมาปรากฏกาย เพียงชี้นิ้วครั้งเดียวก็ปลิดศีรษะคนไกลนับพันลี้ได้ เพียงฟาดฟันตามใจนึก ปราณกระบี่ก็แผ่พุ่งไปไกลสามหมื่นลี้!
เจตจำนงกระบี่!
นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อยอดกระบี่ผู้หนึ่งหยั่งรู้วิถีกระบี่จนถึงขีดสุด
แม้มีเพียงเสี้ยวเดียว ก็ทำให้กระบวนท่ากระบี่ธรรมดาแสดงอานุภาพเพิ่มขึ้นหลายเท่า มีพลังทำลายล้างไร้ขอบเขต