ตากแดดก็แกร่งขึ้น แค่มองครั้งเดียวเซียนยังต้องคุกเข่า!

ตอนที่ 35 เก็บเกี่ยวครั้งใหญ่ ย่นแผ่นดินเหลือเพียงนิ้ว!

8 นาที· 1.7K คำ

ใต้แสงจันทร์กระจ่าง

อันจื้อจ้ายยืนเอามือไพล่หลัง รูปร่างสง่างามดุจหยก กลิ่นอายเหนือสามัญ

เหลิ่งอู๋ซวงครุ่นคิดถึงคำพูดของเขา พลันเกิดความเคารพขึ้นในใจ

ในยุคที่ผู้คนล้วนถูกอำนาจและความปรารถนาครอบงำ ต่างมุ่งไขว่คว้าชื่อเสียงและผลประโยชน์ อันจื้อจ้ายเป็นถึงองค์ชาย แต่กลับมีจิตใจเหนือโลกีย์เช่นนี้ นับว่าหาได้ยากยิ่ง

เหลิ่งอู๋ซวงอดถามไม่ได้ว่า “แล้วเหตุใดท่านจึงต้องปกปิดความสามารถด้วยเล่า?”

อันจื้อจ้ายตอบอย่างจนใจว่า “หากไม่ปกปิดเอาไว้ เสด็จพ่อกับเหล่าพี่ชายของข้าคงนอนไม่หลับกินไม่ลง สิ่งที่รอข้าอยู่ก็คงมีแต่ปัญหาไม่รู้จบ”

เหลิ่งอู๋ซวงเงียบงัน

นางฉลาดมาก เพียงชั่วพริบตาก็เข้าใจแล้ว

“มีคนมาแล้ว อย่าลืมช่วยปิดเรื่องนี้ให้ข้าด้วยล่ะ!”

อันจื้อจ้ายเอ่ยขึ้นกะทันหัน ก่อนจะเหลือกตาทั้งสองข้าง แล้วล้มตึงลงกับพื้น แสร้งทำเป็น “หมดสติ”

เหลิ่งอู๋ซวง “……”

ชั่วพริบตาถัดมา เงาร่างหนึ่งพุ่งทะยานออกมา ก่อนจะลงพื้นอย่างเร่งร้อน

“น้องหญิง ดีเหลือเกินที่เจ้าไม่เป็นไร”

คนผู้นั้นสวมเสื้อคลุมผ้าหยาบสีน้ำตาล ผมดัดเป็นลอนหยิกดูยุ่งเหยิง ท่าทางค่อนข้างมอมแมม เมื่อเห็นเหลิ่งอู๋ซวงปลอดภัยจึงค่อยถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

เหลิ่งอู๋ซวงถามอย่างยินดีว่า “พี่อู๋ซิน เหตุใดท่านถึงมาที่นี่ได้?”

“ข้าได้รับข่าวว่ามีเศษเดนจากสำนักพิสดารร่วมสวาทปรากฏตัวในเมืองหลวง จึงรีบกลับมาโดยไม่หยุดพัก ระหว่างทางได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจากที่นี่ เลยรีบมาดู”

เหลิ่งอู๋ซินอธิบาย ก่อนตำหนิเล็กน้อยว่า “เหตุใดเจ้าถึงไล่ตามออกจากเมืองหลวงมาคนเดียว?”

สี่ยอดมือปราบแห่งจวนเทพมือปราบล้วนผ่านการฝึกฝนอย่างเข้มงวด ทุกการกระทำล้วนมีหลักการ หากไม่ใช่สถานการณ์พิเศษ ย่อมไม่ควรถูกศัตรูล่อให้ออกจากเมืองหลวงตามลำพัง!

ไม่ว่าจะเป็นกลยุทธ์ล่อเสือออกจากถ้ำหรือล่อให้งูออกจากรู ผลที่ตามมาล้วนร้ายแรงทั้งสิ้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป