ตากแดดก็แกร่งขึ้น แค่มองครั้งเดียวเซียนยังต้องคุกเข่า!

ตอนที่ 28 ตากแดดแล้วแข็งแกร่งขึ้น! เพียงปรายตาเซียนยังต้องคุกเข่า!

7 นาที· 1.6K คำ

เพียงชั่วพริบตา เสื้อผ้าของหลี่หานเยวี่ยก็หลวมโพรกจนเผยให้เห็นหัวไหล่ทั้งสองข้าง ดวงตาพร่าหวาน ลมหายใจแผ่วเบา ราวกับพร้อมให้ผู้ใดมาเชยชม

เชี่ย!

พิษราคะนี่ช่างน่ากลัวเหลือเกิน!

อันจื้อจ้ายสูดลมหายใจเย็นเยียบ

พิษนี่ถึงกับเปลี่ยนเทพธิดาผู้เย็นชาและจิตใจสงบนิ่งอย่างหลี่หานเยวี่ย ให้กลายเป็นเช่นนี้ได้ในพริบตา

มิน่าเล่านางจึงฆ่าตัวตายโดยไม่ลังเล

เผชิญหน้ากับหลี่หานเยวี่ยในสภาพนี้ อันจื้อจ้ายแทบต้านทานไม่ไหว

เขารีบหยิบน้ำพุวิญญาณออกมาขวดหนึ่ง แล้วกรอกใส่ปากตนเองหลายอึกเพื่อดับความร้อนรุ่ม

จากนั้นก็ยัดปากขวดเข้าไปในปากหลี่หานเยวี่ย “เร็วเข้า อมไว้!”

“อึก ๆ อึก ๆ—”

สายน้ำไหลจากริมฝีปากของนางลงมา อวดเรือนร่างเปียกชุ่มเย้ายวน

ทว่าน้ำส่วนใหญ่ถูกนางกลืนลงไป อาการกระสับกระส่ายค่อย ๆ บรรเทาลง แววตาก็กลับมามีชีวิตชีวาขึ้นเล็กน้อย

เจ๋งชะมัด ได้ผลด้วย!

อันจื้อจ้ายถอนหายใจอย่างโล่งอก

ทันใดนั้น สีหน้าเขาพลันเปลี่ยนไป เขาโอบหลี่หานเยวี่ยแล้วหมุนตัวหายลับไปในความมืดอย่างรวดเร็ว

ไม่นานนัก เหลิ่งอู๋ซวงในชุดดำก็เหาะพุ่งมาจากกลางอากาศด้วยสีหน้าเคร่งขรึม นางกวาดตามองรอบด้าน ครั้นเห็นศพของชายอัปลักษณ์ รูม่านตาก็หดวูบทันที!

……

จวนองค์ชายเก้า

หลี่หานเยวี่ยก้มหน้าลงต่ำ ราวกับเด็กที่ทำผิด แก้มแดงระเรื่อ อับอายจนอยากมุดแผ่นดินหนี ศีรษะแทบมีควันพวยพุ่งออกมา

แม้นางจะถูกพิษ แต่สติยังแจ่มชัด จึงรู้ว่าตนทำอะไรลงไปบ้าง

นางแทบไม่อยากเชื่อว่าตนจะพูดจายั่วยวนโจ่งแจ้งเช่นนั้นออกมา ทั้งยังฉีกเสื้อผ้าของอันจื้อจ้ายอีกด้วย

อ๊า—

ให้ข้าตายไปเสียยังดีกว่า!

ในหัวนางมีตัวน้อย ๆ กำลังกรีดร้องด้วยความอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป