ตากแดดก็แกร่งขึ้น แค่มองครั้งเดียวเซียนยังต้องคุกเข่า!

ตอนที่ 22 แม่ครัว? องค์ชายเก้าช่างน่าสงสารหรือ

6 นาที· 1.5K คำ

สวรรค์!

โชคดีพุ่งทะยานถึงขีดสุด!

มุมปากของอันจื้อจ้ายยกขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่

รางวัลคราวนี้ล้วนมีประโยชน์ทั้งสิ้น แถมหลายอย่างยังเป็นของชั้นเลิศที่จำเป็นอย่างยิ่ง!

《ตำราอาหารซานไห่》ดูเผิน ๆ ก็เป็นเพียงตำราอาหารเล่มหนึ่ง

แต่ในตำรากลับไม่มีอาหารธรรมดาสักอย่าง ใช้อสูรสัตว์นานาชนิดทั่วหล้าเป็นวัตถุดิบ แล้วนำผักเครื่องเคียงที่อันจื้อจ้ายปลูกมาผสมผสาน ก็จะปรุงออกมาเป็นอาหารเลิศรสที่สุดในใต้หล้าได้!

แค่คิดก็จินตนาการไม่ออกแล้วว่ามันจะหอมอร่อยสักเพียงใด

อันจื้อจ้ายมองจนแทบจะน้ำลายไหล งานอดิเรกที่เขาชอบที่สุดก็คือกิน

《วิชาดาบแยกวัว》เป็นวิชาดาบสังหารปีศาจ ส่วนมีดทำครัวกินปีศาจเป็นอาวุธสำหรับทำอาหาร ทั้งสองอย่างมีไว้ใช้คู่กับ《ตำราอาหารซานไห่》

ส่วนชุดเมล็ดต้นหอม ขิง กระเทียม และพริก ล้วนเป็นเครื่องเคียงปรุงรส กล่าวได้ว่าเครื่องปรุงที่ต้องใช้ทำอาหารนั้นรวบรวมไว้ครบถ้วนแล้ว!

ยิ่งไปกว่านั้น เพราะเป็นเพียงผักเครื่องเคียงสำหรับปรุงรส จึงใช้เวลาเติบโตไม่นาน แค่ครึ่งเดือนก็เก็บเกี่ยวได้!

กล่าวอีกนัยหนึ่ง การสุ่มรางวัลคราวนี้เท่ากับเติมของที่จำเป็นในครัวของอันจื้อจ้ายจนเต็ม

ก่อนหน้านี้ไม่นาน เขาเพิ่งคิดอยากหาแม่ครัวสักคนมาปรับปรุงอาหารการกิน ไม่นึกเลยว่าระบบจะมอบของดีชุดใหญ่ให้ทันที ช่างรู้ใจเสียจริง

เดี๋ยวก่อน!

แม่ครัว?!

อันจื้อจ้ายจ้องหลี่หานเยวี่ยเขม็ง ระบบกำลังบอกใบ้อะไรอยู่หรือเปล่า?

หรือว่าสตรีผู้นี้มีพรสวรรค์ที่จะกลายเป็นเทพแม่ครัวไร้เทียมทาน?

ยิ่งคิดอันจื้อจ้ายก็ยิ่งหวั่นไหว เขาจึงเผยรอยยิ้มเป็นมิตรออกมาทันที “เรื่องราวที่ผ่านมาแม่นางหลี่ ข้าเองก็เคยได้ยินมาบ้าง รู้สึกนับถือจากใจ 《ตำราหมื่นกระบี่》ข้ายินดีมอบให้ด้วยสองมือ เพียงแต่ข้าใคร่อยากรู้ว่า หลังจากได้ตำราไปแล้ว แม่นางหลี่มีแผนจะทำสิ่งใดต่อ?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป