ตากแดดก็แกร่งขึ้น แค่มองครั้งเดียวเซียนยังต้องคุกเข่า!

ตอนที่ 45 เผยโฉมท่วงท่าไร้เทียมทานเป็นครั้งแรก!

7 นาที· 1.6K คำ

ย่นแผ่นดินเหลือเพียงนิ้ว!

ทุกแห่งหนที่สายตาทอดมอง เพียงขยับความคิดก็ไปถึงได้!

นี่คืออิทธิฤทธิ์ที่ควบคุมมิติ กระบวนท่าเหินทะยานใดในใต้หล้าล้วนเทียบไม่ติด

ใต้แสงจันทร์เต็มดวง อันจื้อจ้ายเดินทอดน่องอย่างสบายอารมณ์ ทว่าความเร็วกลับดุจดาวตกไล่จันทร์ พริบตาเดียวก็พุ่งหายไป มุ่งหน้าไปยังเขาไท่เยว่

เส้นทางที่ม้าเร็วควบสุดกำลังยังต้องใช้เวลาถึงสี่วัน เขากลับไปถึงในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม

เขาไท่เยว่เมื่อมองจากด้านข้างทอดยาวเป็นสันเขา เมื่อมองตรงกลับเป็นยอดสูงตระหง่าน นับเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในจิงโจว ผาหินสูงชันขรุขระ เส้นทางบนเขาบางช่วงเป็นมุมฉากเก้าสิบองศาสูงถึงร้อยเมตร เรียกได้ว่าวิหคยังยากจะบินข้าม!

แต่เรื่องแค่นี้ย่อมขวางยอดฝีมือแห่งยุทธภพไม่ได้!

เมื่ออันจื้อจ้ายมาถึง บนยอดเขากลับมีผู้คนมารวมตัวกันไม่น้อยแล้ว พื้นที่ที่พอจะยืนได้หลายแห่งถูกจับจองหมด แม้แต่บนโขดหิน ต้นไม้เก่าแก่ และหน้าผาหินที่ยื่นออกมาก็ยังมีคนอยู่ สรุปง่าย ๆ ยิ่งใกล้ศิลาจารึกเซียนมากเท่าไร ก็ยิ่งมีคนจับจองมากเท่านั้น

อันจื้อจ้ายหยิบหน้ากากซุนหงอคงที่เคยได้จากการจับรางวัลมาสวม จากนั้นจึงหาทำเลที่ไม่ดีไม่เลว ยืนปะปนอยู่ในฝูงชน ทำตัวเป็นผู้ชมที่มาดูเรื่องสนุก

ศิลาจารึกเซียนที่กล่าวถึงมีรูปลักษณ์ดุจหยกขาว เป็นแท่งสี่เหลี่ยมเรียบเนียนราวกระจก สูงห้าเมตร กว้างสามเมตร อีกทั้งยังมีแสงพร่าเรืองรองห่อหุ้มอยู่ชั้นหนึ่ง ยามราตรีจึงโดดเด่นเป็นพิเศษ

ทางด้านซ้ายของศิลาจารึกเซียน มีพระชรารูปหนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่ ท่านมีรูปลักษณ์สะดุดตา ดูราวกับใกล้สิ้นอายุขัย หลับตานั่งสมาธิสวดพระสูตร ไม่สนใจเรื่องภายนอก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป