ตากแดดก็แกร่งขึ้น แค่มองครั้งเดียวเซียนยังต้องคุกเข่า!

ตอนที่ 25 อาบแดดแล้วแข็งแกร่งขึ้น เพียงปรายตาเซียนยังต้องคุกเข่า!

6 นาที· 1.5K คำ

กาลเวลาผันผ่านดุจสายน้ำ เพียงพริบตาเดียวห้าวันก็ล่วงเลยไป

จวนองค์ชายเก้า

“เปรี้ยงปร้าง!”

“ตูม! ตูม! ตูม—”

ในห้องครัวมีเสียงระเบิดดังขึ้นไม่ขาดสาย ราวกับจุดประทัดอยู่ก็ไม่ปาน

อันจื้อจ้ายเอนกายนอนบนเก้าอี้ในลานบ้าน จมอยู่ในห้วงความคิด

เสี่ยวกุ้ยจื่อถือกระบี่เหล็ก ฝึกวิชากระบี่พิฆาตมารอยู่ แต่สายตากลับเหลือบมองไปทางห้องครัวเป็นครั้งคราว จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว

เจ้าจิ้งจอกน้อยตื่นจากการหลับใหลแล้ว มันค่อย ๆ ย่องไปถึงหน้าห้องครัว ก่อนจะชะโงกหัวเข้าไปมองอย่างใคร่รู้

“ตูม!”

ควันดำเข้มข้นกลุ่มหนึ่งพุ่งทะลักออกมาจากห้องครัวโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย ปกคลุมเจ้าจิ้งจอกน้อยเอาไว้

เพียงชั่วพริบตา ไป๋เสวี่ยก็เปลี่ยนจากสีขาวทั้งตัวเป็นสีดำสนิท ขนฟูทั้งร่างชี้ฟูจนกลายเป็นเม่นดำ เหลือเพียงดวงตาสีฟ้าเย็นเยียบคู่หนึ่งที่กะพริบปริบ ๆ เต็มไปด้วยความไร้เดียงสาและงุนงง

“อี๊!”

มันเพิ่งรู้ตัวแล้วส่งเสียงร้องลั่น ก่อนจะพุ่งพรวดเข้าไปซุกในอ้อมแขนอันจื้อจ้าย ตัวสั่นงันงก

ครู่ต่อมา หลี่หานเยวี่ยซึ่งใบหน้าดำมอมแมมราวกับถ่าน มือหนึ่งถือจานอาหาร วิ่งออกมาจากห้องครัวอย่างกระฉับกระเฉง

นางยังรู้สึกว่าฝีมือตนเองยอดเยี่ยม พลางเอ่ยอย่างรอรับคำชมว่า “รีบลองชิมอาหารที่ข้าทำใหม่เร็วเข้า”

อันจื้อจ้ายก้มมองอาหารบนจาน

ดำเป็นตอตะโกจนแยกไม่ออกด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร

“เสี่ยวกุ้ยจื่อ เจ้าลองชิมดูว่ารสเค็มพอดีหรือไม่”

“ขอรับ...”

เสียงของเสี่ยวกุ้ยจื่อเจือสะอื้น

จากนั้นเขาก็คีบอาหารขึ้นมาคำหนึ่ง ส่งเข้าปากราวกับยอมตายอย่างไม่หวั่นเกรง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป