ตากแดดก็แกร่งขึ้น แค่มองครั้งเดียวเซียนยังต้องคุกเข่า!

ตอนที่ 8 ตากแดดแล้วแกร่งขึ้น เพียงปรายตามอง เซียนยังต้องคุกเข่า!

8 นาที· 1.8K คำ

กาลเวลาผันผ่านดุจสายน้ำ

อันจื้อจ้ายคอยนับวัน พอลองคำนวณดู วันนี้ก็ถึงวันสุ่มสิบครั้งแล้ว คิดแล้วก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมานิดหน่อย

ช่วงนี้เขาเอาแต่ปล่อยตัวว่างงานทั้งวัน นอกจากตากแดดก็ไปฟังนักเล่านิทาน ไม่ก็เดินเตร็ดเตร่ไปตามถนนราวกับคนเร่ร่อน ช่างน่าเบื่อหน่ายเหลือเกิน

ความก้าวหน้าด้านวรยุทธ์ของเสี่ยวกุ้ยจื่อเรียกได้ว่าน่าหวาดหวั่น!

ด้วยน้ำพุวิญญาณที่อันจื้อจ้ายมอบให้ ประกอบกับความเข้ากันได้ของคัมภีร์กระบี่พิชิตมาร เขาก็ทะลวงเข้าสู่ขั้นวรยุทธ์ระดับหกแล้ว!

ในยุทธภพนับว่าเป็นยอดฝีมือชั้นรองได้แล้ว ต่อให้เข้ากองทัพ ก็ยังรับตำแหน่งนายกองร้อยได้!

ทว่าความแข็งแกร่งนี้ยังห่างไกลจากอันจื้อจ้ายอย่างเทียบไม่ติด

เขาเคยลองทดสอบพละกำลังด้วยความอยากรู้อยากเห็น เพียงบีบเบา ๆ ก็ทำลูกเหล็กตันแบนได้ ใช้ค้อนทุบหน้าอกตัวเอง ค้อนกลับบุบงอ ใช้กระบี่แทงตัวเอง กระบี่ก็งอ พอเอามือไปย่างไฟกลับไม่เป็นอะไรแม้แต่เส้นผม

ส่วนความเร็ว เสี่ยวกุ้ยจื่อที่ฝึกวิชากระบี่พิฆาตมาร สำหรับเขาแล้วแทบไม่ต่างจากภาพที่เคลื่อนไหวช้าลงสิบเท่า

สรุปก็คือ...

วิปริตสุด ๆ!

เขาไม่รู้ว่าตนเองนับว่าไร้เทียมทานหรือไม่ แต่รู้เพียงว่าขอแค่ตากแดดต่อไป เขาต้องไร้เทียมทานแน่นอน!

หอสดับคลื่น

อันจื้อจ้ายมาอีกแล้ว

เสี่ยวกุ้ยจื่อพองแก้มอย่างไม่เต็มใจ ยกชามาให้เขาเรียบร้อย ก่อนพึมพำด้วยเสียงไม่เบาไม่ดังว่า “จอมโกหก!”

เห็นอันจื้อจ้ายไม่มีปฏิกิริยา นางก็จงใจขึ้นเสียงอย่างขุ่นเคือง “จอมโกหกตัวพ่อ!”

อันจื้อจ้ายเอ่ยกลั้วหัวเราะ “อะไร? ข้าไปทำให้เจ้าไม่พอใจหรือ?”

“พวกเราให้ท่านฟังนิทานฟรี ทั้งยังให้ดื่มชาฟรี แต่ท่านกลับไม่ยอมเล่าเรื่องให้ข้าฟังสักเรื่อง ข้าว่าท่านมันจอมโกหกชัด ๆ เรื่องที่ท่านเล่าล้วนไม่มีอยู่จริงทั้งนั้น!” เสี่ยวกุ้ยจื่อกล่าวอย่างน้อยใจ

ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ฟังนิทาน หอสดับคลื่นก็ไม่เก็บเงินจากอันจื้อจ้ายอีกเลย แต่ทุกครั้งเสี่ยวกุ้ยจื่อจะเข้ามาหา หวังให้อันจื้อจ้ายเล่าเรื่องให้นางฟัง น่าเสียดายที่เขาปฏิเสธอย่างไม่ไยดีทุกครั้ง จนนางน้อยเนื้อต่ำใจเป็นอย่างยิ่ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป