ตากแดดก็แกร่งขึ้น แค่มองครั้งเดียวเซียนยังต้องคุกเข่า!

ตอนที่ 50 ตัดขาดเส้นทางสู่เซียน ฉู่เทียนสงผู้สองมาตรฐาน

7 นาที· 1.5K คำ

วันรุ่งขึ้น

วันว่างเปล่าไร้ธุระเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง

อันจื้อจ้ายอยู่นิ่งจนเริ่มกระสับกระส่าย จู่ ๆ ก็นึกถึงงานอดิเรกที่ชื่นชอบที่สุดในชาติก่อน—

ตกปลา!

“โธ่เอ๊ย ชาตินี้ฉันว่างเกินไปจริง ๆ ถึงกับลืมกิจกรรมที่ชอบที่สุดในชาติก่อนได้ ไม่น่าเลยจริง ๆ!”

มือของอันจื้อจ้ายคันยุบยิบขึ้นมาทันที

ในชาติก่อนเขาทำงานหนักดั่งวัวดั่งม้าทั้งวันทั้งคืน ช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดก็คือการได้ตกปลาเงียบ ๆ สักครึ่งวันในวันหยุดสุดสัปดาห์

เพียงนึกถึงความสุขยามตกปลาตัวใหญ่ อะดรีนาลีนในร่างกายก็พลุ่งพล่านขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

จริงสิ ครั้งแรกที่ฉันสุ่มรางวัลหลังมายังโลกนี้ สิ่งที่ได้มาก็คือชุดอุปกรณ์ตกปลา ตอนนั้นยังด่าระบบว่าเป็นตัวบัดซบที่หลอกกินของรางวัลอยู่เลย

อันจื้อจ้ายหยิบอุปกรณ์ตกปลาที่ทิ้งไว้จนฝุ่นจับอยู่ในมิติระบบออกมาทันที

“เสี่ยวกุ้ยจื่อ ไปกันเถอะ ไปตกปลาที่ทะเลสาบอิ่นหลง!”

……

ในเวลาเดียวกัน

ตามสายน้ำที่ไหลลงมาจากบริเวณหอเฟิ่งเซียง จนถึงจุดหนึ่งทางตอนล่างของทะเลสาบอิ่นหลง

ที่นี่พ้นเขตเมืองหลวงอันเจริญรุ่งเรืองแล้ว ตั้งอยู่ชานเมือง มีป่าทึบและหญ้ารกขึ้นหนาแน่น

ร่างหนึ่งสวมชุดคลุมลายงูหลามสีแดงสด ใบหน้าขาวไร้หนวดเครา ผมขาวโพลน นั่งตกปลาอยู่บนโขดหินยักษ์ริมฝั่ง หันหน้าเข้าหาผืนน้ำ มือจับคันเบ็ดไว้

ข้างกายเขาคือจุดบรรจบของทะเลสาบอิ่นหลงกับทะเลสาบอีกแห่ง สายน้ำสองสายปะทะกันจนเกิดริ้วน้ำสีเงินนับล้านสายม้วนกระเพื่อม คลื่นน้ำกระเซ็นสูงเกือบครึ่งตัวคน

กระแสน้ำใต้น้ำยิ่งเชี่ยวกราก ก่อเกิดเป็นวังน้ำวนที่มองไม่เห็น พัดกระชากอย่างบ้าคลั่ง เสียงน้ำเชี่ยวคำรามอื้ออึงแว่วมาเป็นระยะ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป