ในโถงทางเดินชั้นห้าที่เต็มไปด้วยแสงสีแดงเลือดและความมืดมัว
แคร้ง!
คมดาบปะทะกัน ดังกังวานเสียดหู
ฟานเฉินไล่ตามฆาตกรต่อเนื่องได้เป็นครั้งที่สาม และไม่รอช้าที่จะเข้าโจมตีทันที
หลังจากได้รับอาชีพคนเชือดสัตว์ ผู้เล่นจะสามารถเรียนรู้ทักษะการต่อสู้บางอย่างที่สอดคล้องกันได้โดยอัตโนมัติ
แต่ทักษะเหล่านี้ จะกลายเป็นของตนเองอย่างแท้จริงได้ก็ต่อเมื่อได้ต่อสู้กับศัตรูที่แข็งแกร่งอย่างไม่หยุดหย่อน
หลังจากต่อสู้กับฆาตกรต่อเนื่องติดต่อกันหลายครั้ง ทักษะการต่อสู้ของฟานเฉินก็เริ่มคุ้นเคยมากขึ้นเรื่อยๆ
คำสาปแค้นของมีดเฉือนเสือได้ปะทุขึ้นแล้ว ทำให้สภาพร่างกายของเขายังคงอยู่ในสภาพดีอยู่เสมอ
ครั้งนี้ฟานเฉินมั่นใจว่าสามารถจัดการมันได้ในเวลาที่สั้นลง
เสียงคมดาบปะทะกันดังก้องกังวานไม่ขาดสาย
ภายในห้อง 504 ผู้เล่นคนหนึ่งกำลังแอบมองการต่อสู้ผ่านช่องมองประตู
เธอคือผู้เล่นหญิงหน้าแพนเค้กคนนั้น
“ฟานเฉิน... เขาจะสู้กับฆาตกรต่อเนื่องไหวจริงๆ เหรอ?”
“เห็นๆ ว่ามีความสามารถขนาดนี้ แต่กลับเห็นแก่ตัวอย่างนี้อีก!”
หน้าแพนเค้กเฝ้ามองพลางตำหนิเขาในใจ
อันที่จริง การที่ฟานเฉินไล่ฆ่าฆาตกรต่อเนื่องในช่วงเวลาพระจันทร์แดง ก็ถือเป็นการปกป้องผู้เล่นคนอื่นๆ ทางอ้อม
แต่หน้าแพนเค้กไม่ได้รู้สึกขอบคุณอะไร กลับยิ่งรู้สึกว่าฟานเฉินมีท่าทีไม่ดีนัก
เห็นๆ ว่ามีพลังแข็งแกร่งขนาดนี้ ทำไมก่อนหน้านี้ไม่พูดจาดีๆ กับพวกเขาล่ะ?
ทำให้เธอต้องมานั่งกังวลอยู่นาน สุดท้ายก็รู้แล้วว่าคนแบบนี้ไม่ได้คิดดีด้วยจริงๆ!
แล้วการจัดการฆาตกรต่อเนื่องครั้งนี้จะต้องได้รางวัลมากมายแน่นอน
ฟานเฉินเป็นนักโทษประหาร ควรจะรับใช้พวกเขาที่เป็นผู้เล่นปกติต่างหาก
รางวัลพวกนี้ เขาจะมาคนเดียวได้ยังไง?
เห็นแก่ตัวจริงๆ!
“สมแล้วที่เป็นนักโทษประหาร ไอ้ขยะสังคม!”
ด้านนอกโถงทางเดิน
หลังจากต่อสู้กันไปหลายสิบวินาที ฟานเฉินก็สามารถฟันโดนฆาตกรต่อเนื่องได้สำเร็จอีกครั้ง