“เมื่อพระจันทร์แดงมาเยือน ความแค้นของผีทั้งหมดพุ่งเป้ามาที่ฉัน ดูเหมือนมันจะไม่โจมตีผู้เล่นคนอื่น”
ฟานเฉินที่ออกจากห้องไป ได้สรุปในใจ
ผีสามตัวในห้อง 103 แม้หน้าตาจะเริ่มกลายเป็นผีดุร้าย แต่ก็ไม่ได้จู่โจมชายหนวดหรือคนอื่นๆ
นี่ทำให้ฟานเฉินเบาใจขึ้นบ้าง: โจวมู่เฉินหลบอยู่ข้างกายผีหลงตัวเอง ตอนนี้ยังปลอดภัย
[สัญญาณเตือน]
ฟานเฉินเดินขึ้นบันได พลางเปิดใช้ทักษะ สำรวจผู้พักอาศัยผีคนอื่นๆ ในตึก
ผีที่เหลืออีกสี่ตัว ภายใต้การรับรู้ของสัญญาณเตือน ปรากฏเป็นสีแดงเข้ม กระจายอยู่ตามจุดต่างๆ ของตึก
“ไม่มีผีอื่นอีก...” ฟานเฉินยืนยันอีกครั้ง
เจ้าตัวที่ใช้หน้ากากดูดวิญญาณผู้ตายในห้อง 602 แล้วคิดจะหลอมเป็นผีดุร้าย ทำให้เขากังวลใจ กลัวว่ามันจะซ่อนตัวอยู่ในตึกนี้
“หืม?”
ฟานเฉินที่เดินขึ้นบันไดอยู่จู่ๆ ก็ชะงัก: ผีที่เหลืออีกสี่ตัว ต่างออกจากห้องมาอย่างพร้อมเพรียง กำลังรวมตัวกันมาทางนี้
“พวกมันรู้ว่าประตูห้องกันฉันไม่อยู่ เลยคิดจะรวมหัวกันบุกมาหรือไง?”
ฟานเฉินเดาเจตนาของพวกมัน ใต้หน้ากากมีรอยยิ้มผุดขึ้น
อย่างน้อยก็ไม่ต้องไล่ล่าทีละตัวให้เสียเวลา!
บนบันไดใต้แสงจันทร์สีแดงฉาน มีเสียงดังกรีดกรายราวกับเล็บขูดพื้น
พ้นจากหัวมุมบันไดไป ปีศาจร้ายตัวหนึ่งที่ดุร้ายราวสัตว์ป่า ปรากฏตัวต่อหน้าฟานเฉิน
มันเหมือนแมวแก่สีดำเทา ทรงตัวด้วยสี่ขา นิ้วมีเล็บแหลมคม ปากเต็มไปด้วยเขี้ยว
นี่... ยายแก่ผี!
หลังจากเริ่มกลายเป็นผีดุร้าย มันก็กลายร่างเป็นแบบนี้
อันที่จริง ครั้งก่อนๆ ที่ทำให้มันโกรธ มันก็แสดงอาการคล้ายๆ นี้ให้เห็นบ้างแล้ว
มันส่งเสียงคำรามเย็นชาแหลมสูง แล้วพุ่งเข้าใส่ฟานเฉิน
ในสายตาฟานเฉิน มันกลายเป็นสัตว์อสูรขนาดมหึมา อ้าปากกว้างพอจะกลืนเขาได้ทั้งตัว